Het Heller-programma

Het Heller-programma

Het Heller-programma is een afslankmethode voor wie verslaafd is aan koolhydraten. Het helpt je een nieuwe levensstijl te vinden. Je eet dagelijks twee koolhydraatarme maaltijden en één koolhydraatrijke maaltijd. Daardoor heb je minder snel een hongergevoel. Ook wordt er minder overtollig vet opgeslagen.

Wat houdt het in?

Overgewicht als gevolg van een koolhydraatverslaving is door het volgen van het Heller-programma goed te behandelen. De verslaving komt voort uit een verstoorde insulineverhouding. Daarom wordt het insulineniveau gereguleerd. Daardoor worden gewichtsschommelingen beperkt. In de Verenigde Staten is de methode al een groot succes gebleken.

Hoe werkt het?

In het Heller-programma mag je dagelijks twee vezelrijke, magere, koolhydraatarme maaltijden eten. Daarnaast krijg je één zogenaamde beloningsmaaltijd. Daarin mag je werkelijk álles – dus ook koolhydraten – eten.

Voorwaarde is wel dat je niet langer dan een uur over de maaltijd doet. Uit onderzoek blijkt namelijk dat als koolhydraten gedurende korte tijd worden gegeten, de overproductie van insuline afneemt. Dit betekent dat het lichaam overtollige calorieën minder als vet opslaat. Bovendien kan het lichaam het opgeslagen vet beter afbreken.

Voor- en nadelen

Het Heller-programma zorgt voor een verminderd hongergevoel. Ook neemt de opslag van overtollig vet af. Nadeel is dat het Heller-programma geen dieet is waarbij je snel afvalt. Het is een programma voor het leven. Om een koolhydraatverslaving succesvol te behandelen, moet je je hele levensstijl veranderen.

Voor wie geschikt?

Het Heller-programma is geschikt voor mensen die verslaafd zijn aan koolhydraten en hun eetgewoonten structureel willen veranderen. Je hebt een koolhydraatverslaving als je regelmatig verlangt naar koolhydraatrijke producten. Dat zijn onder meer brood, rijst, pasta, aardappels, ijs, chocola, koekjes, zoutjes en fruit.

Mensen met een koolhydraatverslaving hebben een verstoorde insulineverhouding. Hun hersenen krijgen bij het innemen van koolhydraten niet het signaal om te stoppen met eten. Het eten van koolhydraatrijke voeding veroorzaakt dus een dwangimpuls om te eten. Door het teveel aan insuline houdt het lichaam energie vast, die als vet wordt opgeslagen.

Wat houdt het in?

Overgewicht als gevolg van een koolhydraatverslaving is door het volgen van het Heller-programma goed te behandelen. De verslaving komt voort uit een verstoorde insulineverhouding. Daarom wordt het insulineniveau gereguleerd. Daardoor worden gewichtsschommelingen beperkt. In de Verenigde Staten is de methode al een groot succes gebleken.

Hoe werkt het?

In het Heller-programma mag je dagelijks twee vezelrijke, magere, koolhydraatarme maaltijden eten. Daarnaast krijg je één zogenaamde beloningsmaaltijd. Daarin mag je werkelijk álles – dus ook koolhydraten – eten.

Voorwaarde is wel dat je niet langer dan een uur over de maaltijd doet. Uit onderzoek blijkt namelijk dat als koolhydraten gedurende korte tijd worden gegeten, de overproductie van insuline afneemt. Dit betekent dat het lichaam overtollige calorieën minder als vet opslaat. Bovendien kan het lichaam het opgeslagen vet beter afbreken.

Voor- en nadelen

Het Heller-programma zorgt voor een verminderd hongergevoel. Ook neemt de opslag van overtollig vet af. Nadeel is dat het Heller-programma geen dieet is waarbij je snel afvalt. Het is een programma voor het leven. Om een koolhydraatverslaving succesvol te behandelen, moet je je hele levensstijl veranderen.

Voor wie geschikt?

Het Heller-programma is geschikt voor mensen die verslaafd zijn aan koolhydraten en hun eetgewoonten structureel willen veranderen. Je hebt een koolhydraatverslaving als je regelmatig verlangt naar koolhydraatrijke producten. Dat zijn onder meer brood, rijst, pasta, aardappels, ijs, chocola, koekjes, zoutjes en fruit.

Mensen met een koolhydraatverslaving hebben een verstoorde insulineverhouding. Hun hersenen krijgen bij het innemen van koolhydraten niet het signaal om te stoppen met eten. Het eten van koolhydraatrijke voeding veroorzaakt dus een dwangimpuls om te eten. Door het teveel aan insuline houdt het lichaam energie vast, die als vet wordt opgeslagen.