Jork: Hardloopcommunicatie

Jork: Hardloopcommunicatie

Jork(26) traint voor zijn derde marathon met het trainingsprogramma My Asics. Voor GezondheidsNet schrijft hij over zijn vorderingen.  Mijn training is nu echt in volle gang, en dat mag ook wel want het is nog maar vijf weken tot de dag van de marathon. Door de week loop ik wat kortere rondjes (5-12 km) en in het weekend, wanneer ik wat meer tijd heb, loop ik een lange afstand (15-25 km). Ik kijk er heel erg naar uit, maar weet ook dat ik nog heel hard moet trainen om ook de laatste kilometers vol te houden. Het doel voor de komende tijd is dus niet snelle, maar vooral lange afstanden lopen.
Dat vele trainen heeft invloed op mijn sociale leven. Zo nu en dan heb ik het gevoel dat hardlopen niet de meest actie-volle en sociale sport is. In plaats van voetbal kijken of een biertje drinken, trek ik nu wat vaker de hardloopschoenen aan. Afgelopen week werd echter bewezen dat hardlopen wel degelijk sociaal kan zijn! 
Hardloop-communicatie ziet er normaal gesproken ongeveer als volgt uit. In gebieden waar weinig hardlopers zich bevinden maak je altijd oog-contact met de passerende collega, gevolgd door een vluchtig groet-gebaar met vinger of hand en vergezeld met een simpel "Hallo!". Niet collega-hardlopers, zoals fietsers, wandelaars of paardrijders hebben de neiging om de communicatie met hardlopers tot een minimum te beperken. Misschien ook wel logisch, gezien het feit dat de blik van een gemiddelde hardloper op oneindig staat.
Ik ontmoet over het algemeen dan ook opvallend weinig mensen tijdens het hardlopen. Waarschijnlijk omdat ik tijdens het hardlopen toch een beetje in mijn eigen wereldje leef. Iets wat me eigenlijk wel bevalt. Maar het kan ook anders. Een derde vorm van communicatie in de vorm van een licht gehijg van een collega-hardloper die me probeerde bij te houden. Na nog een kilometer het gehijg aangehoord te hebben raakten we aan de praat. De collega bleek nieuw in Rotterdam en zat waarschijnlijk om gezelschap verlegen.
En het was niet alleen gezellig, het zorgde ook voor extra motivatie. Het tempo bleef hoog liggen en we besloten nog een extra ronde te lopen. Misschien wel de vierde vorm van mijn  hardloopcommunicatie, dit keer non-verbaal: elkaar overtreffen.
Volgende week heb ik weer afgesproken met de inmiddels bekende hardloop-collega. Kijken of we weer een rondje extra kunnen lopen.