Diagnose alvleesklierkanker

Diagnose alvleesklierkanker

Kanker aan de alvleesklier komt niet vaak voor, maar het is wel een ernstige vorm van kanker. Elk jaar krijgen zo’n 2000 Nederlanders deze diagnose, waarvan de meesten boven de zestig jaar zijn.

In allerlei soorten cellen in de alvleesklier (pancreas) kunnen verschillende soorten kanker ontstaan. Een adenocarcinoom komt het vaakst voor: een tumor in de afvoerbuisjes. Deze tumor doet zich meestal voor in de kop van de alvleesklier en wordt dan pancreaskopcarcinoom genoemd. Ook in andere weefsels rondom de alvleesklier kunnen tumoren ontstaan, zoals in de papil van Vater, de twaalfvingerige darm of het onderste deel van de grote galbuis.

De oorzaak van alvleesklierkanker is niet bekend. Roken, chronische alvleesklierontsteking en erfelijkheid spelen mogelijk een rol.

Symptomen

Van alvleesklierkanker merk je in eerste instantie meestal niets. Pas als de tumor verder groeit in andere organen of zenuwenbanen rondom de alvleesklier ontstaan er klachten. Afhankelijk van de grootte en de locatie van de tumor en de problemen die er in omliggende organen ontstaan, kunnen er zich verschillende symptomen voordoen.

De klachten die het meest voorkomen bij patiënten met alvleesklierkanker zijn zeurende buik- of rugpijn, minder eetlust, afvallen, misselijkheid en een verstoord ontlastingpatroon. In een verder gevorderd stadium kan er ook jeuk, braken, ernstige vermoeidheid en vettige diarree ontstaan. Als de tumor de galwegen dichtdrukt, kun je geelzucht krijgen. Hierbij is de ontlasting vaak lichtgekleurd en de urine erg donker.

Door middel van een echo, CT-scan, MRI-scan, endoscopie of een kijkoperatie kan bekeken of er sprake is van alvleesklierkanker en of er uitzaaiingen zijn.

Behandeling

Vanwege de vage klachten wordt alvleesklierkanker vaak pas in een laat stadium ontdekt. Genezing is dan niet altijd meer mogelijk. Minder dan een derde van de patiënten ondergaat een behandeling die gericht is op genezing, zoals een zogenaamde Whipple-operatie. Hierbij verwijdert de chirurg het deel van de alvleesklier waarin de tumor zit, de twaalfvingerige darm, de galblaas en een groot deel van de grote galbuis.

Chemotherapie kan gebruikt worden om de ziekte te remmen, eventueel in combinatie met een operatie. Bestraling wordt vooral toegepast om pijn te bestrijden en bloedverlies tegen te gaan.

In allerlei soorten cellen in de alvleesklier (pancreas) kunnen verschillende soorten kanker ontstaan. Een adenocarcinoom komt het vaakst voor: een tumor in de afvoerbuisjes. Deze tumor doet zich meestal voor in de kop van de alvleesklier en wordt dan pancreaskopcarcinoom genoemd. Ook in andere weefsels rondom de alvleesklier kunnen tumoren ontstaan, zoals in de papil van Vater, de twaalfvingerige darm of het onderste deel van de grote galbuis.

De oorzaak van alvleesklierkanker is niet bekend. Roken, chronische alvleesklierontsteking en erfelijkheid spelen mogelijk een rol.

Symptomen

Van alvleesklierkanker merk je in eerste instantie meestal niets. Pas als de tumor verder groeit in andere organen of zenuwenbanen rondom de alvleesklier ontstaan er klachten. Afhankelijk van de grootte en de locatie van de tumor en de problemen die er in omliggende organen ontstaan, kunnen er zich verschillende symptomen voordoen.

De klachten die het meest voorkomen bij patiënten met alvleesklierkanker zijn zeurende buik- of rugpijn, minder eetlust, afvallen, misselijkheid en een verstoord ontlastingpatroon. In een verder gevorderd stadium kan er ook jeuk, braken, ernstige vermoeidheid en vettige diarree ontstaan. Als de tumor de galwegen dichtdrukt, kun je geelzucht krijgen. Hierbij is de ontlasting vaak lichtgekleurd en de urine erg donker.

Door middel van een echo, CT-scan, MRI-scan, endoscopie of een kijkoperatie kan bekeken of er sprake is van alvleesklierkanker en of er uitzaaiingen zijn.

Behandeling

Vanwege de vage klachten wordt alvleesklierkanker vaak pas in een laat stadium ontdekt. Genezing is dan niet altijd meer mogelijk. Minder dan een derde van de patiënten ondergaat een behandeling die gericht is op genezing, zoals een zogenaamde Whipple-operatie. Hierbij verwijdert de chirurg het deel van de alvleesklier waarin de tumor zit, de twaalfvingerige darm, de galblaas en een groot deel van de grote galbuis.

Chemotherapie kan gebruikt worden om de ziekte te remmen, eventueel in combinatie met een operatie. Bestraling wordt vooral toegepast om pijn te bestrijden en bloedverlies tegen te gaan.