Penisimplantaten

Penisimplantaten

Bij impotente mannen kunnen penisimplantaten een oplossing zijn. Hierdoor kunnen zij weer een erectie krijgen. Een erectie komt tot stand door signalen vanuit de hersenen en andere gevoelsorganen, die de slagaderen in de penis stimuleren zich te verwijden. Hierdoor stroomt er meer bloed naar de drie sponsachtige weefselcilinders in de penis, de zwellichamen.

Naarmate er via de slagaderen meer bloed in de drie zwellichamen komt, wordt de penis dikker, langer en stijf. Door de druk van het met bloed verzadigde weefsel op de aderen in de penis wordt het bloed in de penis 'gevangen gehouden,' totdat de seksuele climax wordt bereikt of totdat de erotische sensatie afneemt.

Door verstoring van een of meer van de fasen van dit proces kan impotentie worden veroorzaakt. Impotentie is het onvermogen van de man om een erectie te krijgen. Er zijn diverse soorten penisimplantaten verkrijgbaar, waarmee een kunstmatige erectie tot stand kan worden gebracht. Twee veel gebruikte soorten zijn het uit één stuk bestaande buigzame implantaat en het meerdelige oppompbare implantaat.

Het uit één stuk bestaande, buigzame implantaat is meestal van plastic, met een kern van buigzaam draad. Met zo'n implantaat kan de penis naar beneden worden gebogen, zodat hij onder de kleding verborgen blijft, of omhoog gebogen, zodat op kunstmatige wijze een erectie ontstaat. Het oppompbare implantaat is wat ingewikkelder. Het bestaat uit verschillende onderdelen: een vloeistofreservoir dat in de onderbuik wordt geïmplanteerd, een pompsysteem dat in het scrotum (balzak) bij de testikels wordt ingebracht, en twee oppompbare cilinders.

Om een erectie te krijgen moet je enkele malen in het scrotumpompje knijpen, zodat er vloeistof naar de cilindertjes in de penis wordt gestuwd. Als de erectie niet meer gewenst is, druk je op een ontlastingsklepje op de zijkant van de pomp. De cilindertjes lopen dan weer leeg. Mensen die een dergelijk implantaat overwegen, moeten met hun arts of zorgverlener overleggen over eventuele risico's en complicaties.

Een erectie komt tot stand door signalen vanuit de hersenen en andere gevoelsorganen, die de slagaderen in de penis stimuleren zich te verwijden. Hierdoor stroomt er meer bloed naar de drie sponsachtige weefselcilinders in de penis, de zwellichamen.

Naarmate er via de slagaderen meer bloed in de drie zwellichamen komt, wordt de penis dikker, langer en stijf. Door de druk van het met bloed verzadigde weefsel op de aderen in de penis wordt het bloed in de penis 'gevangen gehouden,' totdat de seksuele climax wordt bereikt of totdat de erotische sensatie afneemt.

Door verstoring van een of meer van de fasen van dit proces kan impotentie worden veroorzaakt. Impotentie is het onvermogen van de man om een erectie te krijgen. Er zijn diverse soorten penisimplantaten verkrijgbaar, waarmee een kunstmatige erectie tot stand kan worden gebracht. Twee veel gebruikte soorten zijn het uit één stuk bestaande buigzame implantaat en het meerdelige oppompbare implantaat.

Het uit één stuk bestaande, buigzame implantaat is meestal van plastic, met een kern van buigzaam draad. Met zo'n implantaat kan de penis naar beneden worden gebogen, zodat hij onder de kleding verborgen blijft, of omhoog gebogen, zodat op kunstmatige wijze een erectie ontstaat. Het oppompbare implantaat is wat ingewikkelder. Het bestaat uit verschillende onderdelen: een vloeistofreservoir dat in de onderbuik wordt geïmplanteerd, een pompsysteem dat in het scrotum (balzak) bij de testikels wordt ingebracht, en twee oppompbare cilinders.

Om een erectie te krijgen moet je enkele malen in het scrotumpompje knijpen, zodat er vloeistof naar de cilindertjes in de penis wordt gestuwd. Als de erectie niet meer gewenst is, druk je op een ontlastingsklepje op de zijkant van de pomp. De cilindertjes lopen dan weer leeg. Mensen die een dergelijk implantaat overwegen, moeten met hun arts of zorgverlener overleggen over eventuele risico's en complicaties.