De conclusie die hier wordt gesteld lijkt me niet correct. Op basis van welk model is met dit artikel bepaald dat je verslaafd bent? Of is het een onderbuik"conclusie"?
Je spreekt van een verslaving als iemand:
* Het gevoel heeft aan een hevige drang te moeten voldoen.
* Ergens niet buiten kan zonder ontwenningsverschijnselen te ervaren.
* Moet afkicken om zonder het genotsmiddel te kunnen.
Dit is hetzelfde als de volgende criteria:
- Craving
- Onthouding
- Moeten afkicken is volgens mij hetzelfde als "onthouding", of wat wordt hiermee anders bedoeld?
Wat doen we dan met de volgende symptomen:
- doorgaan met gebruik ondanks de kennis van de schadelijke gevolgen
- Stoppogingen lukken niet
- Meer gebruiken/meer tijd eraan besteden dan je je had voorgenomen
- Een groot deel van je tijd gaat op aan gebruik/herstel
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dit zijn overigens allemaal criteria uit de DSM-IV, terwijl ook craving erbij hoort en deze komt weer uit de ICD lijst. Ook wordt me niet duidelijk aan hoeveel van de symptomen ik moet voldoen en moet dat dan dagelijks zijn?? Of ben ik ook al verslaafd als ik er maar 1 keer per jaar last van heb?
Het risico van kijken naar verslaving zoals het in dit artikel wordt gedaan, is dat er veel symptomen niet genoemd zijn, waardoor je ook eerder kunt bevestigen niet verslaafd te zijn bij jezelf.
En waar blijft het deel waarin bekeken wordt of alle criteria ook een bepaald lijden veroorzaakt?
Dit artikel roept bij mij in elk geval meer vragen, dan antwoorden op.