Je kunt deze gegevens inderdaad zo interpreteren, dat een afkeer van dikke mensen kennelijk niet cultureel bepaald is, aangezien er een aantoonbare lichamelijke reactie is.

Maar je kunt het ook anders interpreteren: als een bewijs dat de cultureel bepaalde reactie er zo diep in zit, dat er een psycho-somatische reactie volgt. Dat laatste geloof ik. Immers, totdat Twiggy en de dokters met hun cholesterol-verhalen ongeveer tegelijkertijd in beeld kwamen, was dik de norm en een schoonheids-ideaal. Kijk naar de vrouwen van Rubens en trouwens alle vrouwen voor Twiggy, kijk naar vruchtbaarheidsbeeldjes uit de oudheid (al die verschillende culturen uit al die verschillende tijdperken, en nog nooit één enkel mager vruchtbaarheidsbeeldje).


Ik ben het helemaal eens met de interpretatie van Piet.
Het is het ingebakken ideaal wat heerst en psycho-somatisch werkt(Mooi gezegd Piet)Maar hoe zit dat met onze turkse medemens?Daar wordt een dikke vrouw toch als succesvol gezien en als goede gastvrouw des huizes en hoe zit het met onze Marrokaanse vrienden???Dan ben je toch helemaal in als superdikke vrouw,of dat dan ook voor mannen geldt??Interessant eigenlijk!!

Je kunt deze gegevens inderdaad zo interpreteren, dat een afkeer van dikke mensen kennelijk niet cultureel bepaald is, aangezien er een aantoonbare lichamelijke reactie is.

Maar je kunt het ook anders interpreteren: als een bewijs dat de cultureel bepaalde reactie er zo diep in zit, dat er een psycho-somatische reactie volgt. Dat laatste geloof ik. Immers, totdat Twiggy en de dokters met hun cholesterol-verhalen ongeveer tegelijkertijd in beeld kwamen, was dik de norm en een schoonheids-ideaal. Kijk naar de vrouwen van Rubens en trouwens alle vrouwen voor Twiggy, kijk naar vruchtbaarheidsbeeldjes uit de oudheid (al die verschillende culturen uit al die verschillende tijdperken, en nog nooit één enkel mager vruchtbaarheidsbeeldje).