Werkzaam ben ik als 51jre, verzorgende3, in de zorg op een chronisch longstay afdeling, kleinschalig wonen.
Mijn werk doe ik met alle liefde en zin, maar de laatste tijd staat het mijeen beetje tegen. Er wonen 12 bewoners, waarvan 4 dames. Het vervelende is dat 3 dames de boel verzieken door lelijk te doen, kinderachtig verdrag te tonen, 1 dame buitensluiten.Niet alleen ik constateer het, maar ook collega's. Spreken de mensen erop aan, geen resultaat.
Nu wil ik binnenkort een gezamelijke maaltijd bereiden, eventueel naaste familie/partner, vrijwilligers en collega's uitnodigen. Met als thema:
verdraagzaamheid-het pesten. Ik wil over dit onderwerp proberen te praten.
Kan iemand mij hier advies over geven?

Bedankt, Patricia

Het pesten zit bij de mensen in het vlees ingebakken. En het zou heel prettig zijn, als duidelijk werd hoe het pesten werkt, en waarom mensen het graag doen. Want uiteindelijk gaat het toch om macht te krijgen over anderen, omdat men zich zelf minderwaardig voelt. Als dit bekend zou zijn bij mensen, kunnen ze leren niet in te gaan op machtsuitoefening van anderen. Men kan leren zich meer vrij daar tegenover op te stellen. In de lilaca zijn daarvoor ook methodieken ontwikkeld, die mensen leren hoe ze weerbaar kunnen worden tegenover dit soort machtsuitoefening. Maar mensen moeten dit natuurlijk zelf wel willen leren. En dat is vooral een probleem bij ouderen, omdat die zich afgeschreven voelen, en dit pesten als wapen tegen hun eenzaamheid en minderwaardigheid gebruiken

niet helemaal met uw indicatie eens. Zelf voorzitter van een Zorggroep in de cliëntenraad en daar hebbenwij weinig mee te maken .Veelal mensen in een verzorgingshuis die gaan dementeren,zitten allen in een eetzaal aan verschillende tafels en daar wordt na gekeken of er wel eens gepest wordt maar komt zelden voor wel mopperen en opmerkingen ,moet kunnen. Goede verzorgers zien en horen veel en weten direkt dit op telossen.Verpleeghuis heeft direkt een andere indicatie,veel hoger en beseft men daar al veel minder onderlinge problemen zitten in hun eigen wereldje al.