Omdat ik zonder aanwijsbare oorzaak ineens slijm aantrof in mijn ondergoed, begon ik me een beetje ongerust te maken. Het was niet iedere dag het geval,maar ik tekende op de kalender wanneer ik eea constateerde en daar zat een bepaalde regelmaat in. Me vervolgens gemeld bij de huisarts die me meteen doorverwees naar het ziekenhuis. Een endoscopie en de internist zei dat hij een tumor had waargenomen. Vervolgens kom je in het onderzoekcircuit terecht. Moest 5 dagen lang bestraald worden en daarna werd ik geopereerd. Een deel van de endeldarm werd verwijderd. Wel zei de internist tegen mij dat ik in heel,heel vroeg stadium van de kanker zat en dat gaf me wat geestelijke rust. Dit alles werd in 2006 geconstateerd. Daarna kreeg ik te maken met een heel vervelende fistel. Ging vanwege hoge koortsen en allerlei andere ongemakken regelmatig het ziekenhuis in. Dit leidde tot het aanleggen van een stoma vorig jaar. Had echter nog steeds grote problemen. Stomazakje moest ik tussen de 15-20 keer per dag ledigen. Zeer vermoeiend en eind vorig jaar stelde de chirurg voor de stoma terug te leggen. Ben nu sinds december vorig jaar weer zonder stoma op de wereld. Maar ik ben er nog lang niet.
Nog ben ik elke dag tot diep in de nacht bezig met de stoelgang. Diarre die me uit de slaap houdt en wordt veroorzaakt door galzuur en galzouten vanwege het ontbreken van een essentieel stuk dunne darm.
Bij mij hebben ze de endeldarm, de blinde darm (zat toch maar in de weg), een derde van de dikke darm en ca 30 cm van de dunne darm weggenomen. Maar ik klaag niet, ik ben er nog en wel omdat ik een vroegtijdig stadium de huisarts heb ingeschakeld vanwege het onverklaarbare slijmverlies. Dus lieve mensen, wanneer je iets ontdekt wat niet "normaal"is, ga naar de huisarts en praat erover.
Als je dat niet doet, belazer je jezelf, want darmkanker is een sluipmoordenaar.
Moet ieder halfjaar voor controle voor darmkanker en ieder jaar krijg ik een onder ruche uitgevoerd compleet darmonderzoek om reden dat een zuster van mij aan de gevolgen van darmkanker is overleden en het dus in de familie voorkomt. Praten over ontlasting is niet leuk, feit is dat iedereen er mee te maken heeft.