Ik ben het helemaal eens met deze stelling, inderdaad
gaat het mis in de medische zorg, vooral voor de
chronisch zieken en ouderen, niet allen wat de medicatie betreft, maar ook de verzorging in de verpleeg- en verzorgingstehuizen en in de ziekenhuizen, tegenwoordig beslissen de assistenten
voor huisartsen en specialisten en men is wat onverschillig en niet hygienisch genoeg....

Deze situaties is niet van de laatste tijd. Ik vind het zo bedroevend dat langs elkaar heenwerken. Vooral oudere mensen met chronische klachten zijn in de meeste gevallen niet assertief, zij durven niet, want " De dokter zegt" Voor de jongere mensen in deze tijd zijn meer assertief en kunnen kenbaar maken dat ze er niet van zijn gediend om zo behandeld te worden. Ik heb geleerd zodra een arts zegt "ik denk dat je dit of dat hebt" en medicijnen wil voorschrijven, dan zeg ik nee bedankt stuur me maar door zodat ik zeker weet wat er aan de hand is. Je eigen verantwoordelijkheid maakt dat je hier niet aan mee doet!

en wat doe je als de secretaresse van de huisdokter vindt dat er geen rede is voor de huisdokter om te komen, nadat het ziekenhuis dit wel adviseert. en ik ben goed mondig. heel goed dat ik niet weet wie het was want ik had haar uit haar hokje getrokken

Als je wordt doorverwezen realiseert de behandelende arts zich toch dat zijn kennis of mogelijkheden tekort schieten.Of ben ik gek.Nee de invloed van de verzekeraar daar moeten we ons zorgen over maken.Die beslissen op grond van te behalen winst marges en niet in het belang van genezings verwachtingen lijkt het.De behandelende arts beslist samen met de huisarts,de apotheek en de patient,indien deze laatste nog wat te kiezen heeft.Alternatief allemaal een gedegen opleiding geneeskunde volgen om keuze bevoegdheid te verkrijgen of je wel of niet naar de dokter mag. Het moet toch niet gekker worden in dit bananen land.

Dit artikel is heel herkenbaar.Meerdere kwalen, meerdere ellende.Vooral niet laten blijken dat je zelf ook het één en ander weet (internet of eigen klachten).Dat kan behoorlijke irritaties opwekken. Wij,patienten, zijn de onwetenden en de medici de allesweters. Toch een soort machtsmisbruik vind ik.Vooral geen kritiek, dan zie ik alle handen op één buik.

In deze laat ik mijn huisarts beslissen. Al enkele keren voorgekomen dat de internist mij iets voorschrijft, dat helemaal niet correspondeert met iets anders van de neuroloog of cardioloog. Blijkbaar zijn de specialisten zo gefocussed op hun eigen gebied, dat ze de andere zaken vergeten. Tenminste heeft mijn huisarts een totaalplaatje van wat ik allemaal onder de leden heb en wat ik gebruik.

Wat is dit nou voor een stomme vraag? Natuurlijk beslis ik zelf! Also welk ander persoon dan ook mijn lichaam beter zou kennen dan ikzelf.

Ik heb zelf ervaren dat als je heel ziek bent je
ook nog over je gezondheid moet waken. Het zou prettig zijn als je dat op dat moment aan artsen
kunt overlaten. Helaas luisteren artsen zeer slecht
naar hun patient en gaan ze alleen uit van een paar
standaard medische gegevens.

Het is het verstandigste om de hele medisch sector te wantrouwen en alleen op eigen oordeel te varen. De al decennia durende smoezen voor meer middelen en geld hebben ons niet gezonder gemaakt. De medici zijn er echter allemaal beter van geworden. En de zorg is alleen maar minder bereikbaar en slechter v. kwaliteit geworden, bijv. de niet gehaalde hygiënenormen in ziekenhuizen. Als je ergens ziek wordt is het daar. Vertrouw hooguit een medepatiënt; hij/zij is de enige zonder belang bij advies. Vergeet nooit dat uw ziekte de carrière v.d. medicus is.

Volgens mij schrijven artsen in het algemeen de juiste middelen voor. Helaas volgen sommige huisartsen blindelings hun standaarden (of liever gezegd de praktijkondersteuner, want ik zie mijn huisarts niet meer) en haal ik mijn streefwaarden niet. Verder worden vele artsen het leven juist bemoeilijkt door de NPCF (welke patienten vertegenwoordigen zij?) en RADAR/Kassa etc die vaak alleen maar niet bewezen commentaar leveren. Het gaat tegenwoordig niet om gezondheid maar om geld: hoe minder de zorgverzekeraar uitgeeft hoe beter. Gelukkig ben ik geen arts in deze tijd waar de beste stuurlui aan wal het altijd beter weten.

Mooie stelling en nu nog in de praktijk brengen. Ik ben een assertief patient en vloog van het kastje naar de muur met een kankerpatient, een second opinion was de vraag, een boze arts het gevolg.In nood geweigerde zorg, ethisch weer eens het geen-tijd-beleid, leverde mij een BDE en de klacht bij LVH? Ik wacht nog steeds op antwoord. De zorg in Nederland? de theorie en praktijk is een wereld van verschil.