Op 23 maart 2009 stierf mijn 85-jarige moeder na een op 4 maart 2009 mislukte darmoperatie in het IJsselland Ziekenhuis te Capelle a/d IJssel. Ondanks dat wij steeds aan de bel trokken bij het medische personeel, dat wij ons ernstig ongerust maakten over haar zorgwekkende toestand na de operatie (zij hapte voortdurend naar adem, haar altijd zo heldere stem klonk erg zwak en bijna niet te verstaan, haar ogen draaiden voortdurend weg etc. etc.), werden wij steeds zoet gehouden met de opmerking 'uw moeder is al oud, die heeft meer tijd nodig". Op 9 maart 2009 werd ik plotseling opgebeld op mijn werk door het ziekenhuis dat mijn moeder met spoed naar de OK werd gebracht en dat zij waarschijnlijk de operatie niet zou overleven (zij bleek al 6 dagen met een losgeraakte darmaansluiting te hebben gelegen). Zij overleefde de operatie toch, maar moest wel opgenomen worden op de IC i.v.m. haar kritieke toestand. Op donderdag, 12 maart 2009, kregen we te horen dat zij opnieuw geopereerd moest worden omdat er pus naar haar bekken was gestroomd (hoe goed hadden ze haar buik dan schoongespoeld tijdens die 2e operatie??). Ook die operatie kwam zij door, maar na een paar dagen werd ons weer medegedeeld dat zij van de IC naar de gewone afdeling zou worden overgebracht omdat zij niet meer kritiek genoeg was voor de IC. Ondanks onze protesten werd zij toch overgebracht en na 2 dagen stierf ze tot ons grote verdriet in onze armen. We dienden een klacht in bij de zgn. onafhankelijke klachtencommissie tegen de behandelende chirurg en enkele verpleegkundigen. Echter, die zgn. commissie oordeelde dat de klachten tegen de behandelende chirurg ongegrond waren en enkele klachten tegen de verpleegkundigen gegrond.
Ik ben en blijf van mening dat mijn moeder gestorven is door een medische blunder en verwaarlozing en kon haar dood dan ook nog steeds niet verwerken.
Nooit meer zal ik een arts kunnen vertrouwen. Het lijden van mijn moeder wat vervolgens tot haar dood leidde is voor altijd op mijn netvlies gegrift.
Ik vind het ook meer dan schandalig dat die behandelende chirurg geen enkele keer de moeite heeft genomen een gesprek met ons te houden over haar zo ernstige, medische toestand na de door hem uitgevoerde operatie.
Voor zij geopereerd werd had hij notabene gezegd dat hij die operaties dagelijks deed en zij dus in goede handen was. Tegen de klachtencommissie zei hij doodleuk dat hij mijn moeder had gewezen op de risico's???!!!! Met geen woord heeft hij daar echter over gesproken met mijn moeder. Mijn vertrouwen in de medische wereld is voorgoed geschonden.
Mijn moeder ging nog zo vol levenslust en optimisme naar het ziekenhuis en na 3 weken kregen wij haar in een kist terug. Ik kan het nog altijd niet verwerken en vind die hele klachtencommissie van zo'n ziekenhuis een groot lachertje. Het beeld wat in de maatschappij leeft dat witte jassen elkaar altijd dekken is voor mij en mijn zus voorgoed de waarheid geworden!

ik zal het in het kort samenvatten ,verleden jaar 31 maart een ooglidcorretie laten doen onder en boven ik zou eerst alleen boven laten doen omdat dat werd vergoed maar ik had een slechte tijd en nog achter de rug heb ik geld geleend om ook onder te laten doen was eerst 1450 euro maar zij dokter beekman ziekenhuis hilversum ik doe het voor jou 1250 euro,een jaar van ellende pijn onstekingingen.litekens die niet gelijk zijn voel me mismaakt en nog slechter dan daarvoor maar word niks meegedaan ik moet niet zoveel in de spiegel kijken zij hij en je hebt gewoon pech ik had een gereageerd op een forum belde de arts me op , dokter werner beekman uit hilversum schreewde dat ik dat er af moest halen en mocht niet meer op consult komen.en nu wil zowie zo niet meer bij die slager terug maar hij kan wel nog meer mensen mismaken en ongelukkig maken .gr vlinder ik hoop wat te horen