Ik ben dit jaar begonnen met het volgen van een behandeling omdat ik (en nog steeds) depressief ben en hierdoor ook sociale angsten heb. Ik vond haar in het begin wel leuk maar was realistisch wist dat het niks kon worden en voelde ook niks voor haar. Ik ben ook erg gesloten en na ongeveer 3 maanden probeer ik mezelf met succes open te stellen maar het enigste probleem is dat ik hierdoor verliefd op haar ben geworden, daarna ging het weer even weg maar sinds onze laatste afspraak voel ik het weer. Ook maakt het er niet makkelijk op dat zij rond mijn leeftijd(22jaar) zit (hoogstens 2 jaar ouder) en single is. Plus kan ik niet zo goed begrijpen waarom ze mij gekoppeld hebben met deze dame, want soms denk ik dat zij als bedrijf dat mensen helpt ze dit professioneel willen aanpakken en dit juist zouden moeten proberen te voorkomen, maar niet dat ik hun de schuld wil geven....uiteindelijk ben ik iemand die zeer gevoelig is en deze gevoelens hebt. Ik heb ook genoeg gehoord over overdrachtgevoelens (google) en daar zou het iets mee te maken kunnen hebben en verder alle informatie die over dit onderwerp te maken heeft bestudeert, maar ik kan het niet helpen dat ik een romantisch typje ben dat toch altijd zal blijven denken "misschien is dit de ware" en ik weet dat deze manier van denken al helemaal verkeerd is, ook ben ik 8 jaar lang niet verliefd geweest. Nog een verkeerde gedachten maar soms denk ik zelfs dat zij mij ook wel een beetje leuk vind door soms haar manier van doen(haar lach en de manier van elkaar aankijken)en zoals laatst toen ik binnenkwam en een soort knipoog gaf, dus als zie iets voor mij voelde zou zij het dan wel durven te zeggen? Het is een ingewikkeld iets en ik weet nu al dat veel mensen gaan zeggen dat ik het met haar erover moet hebben...maar het probleem is dat ik dus erg gesloten ben en vorige keer was ik het al van plan om het te zeggen maar dat is me niet gelukt, ik werd gewoon te gespannen en misselijk van de opwinding. Wel gingen mijn gevoelens toen die keer over maar nu zijn ze dus weer "tijdelijk"? terug. Ik heb er ook over zitten denken om er met een andere behandelaar over wat ik moet doen te spreken maar ik ben bang dat die het dan doorverteld. Punt is ik wil helemaal niet verlief op haar zijn, ik zie haar liever als een oudere wijze zus waar ik wat van kan leren. Ik heb wel geleerd dat erover praten helpt, ik heb dit verhaal min of meer aan mn moeder vertelt en later aan mn broer, helaas weet ik nog niet wat ik moet doen.

Plaats op:
	Tweet