Hoeveel stress hebben kleine babietjes en peuters dus die regelmatig in een kinderdagopvang moeten doorbrengen? Hoeveel kans krijgt zo'n kind om het zogenaamde 'moedergeheugen' (of het 'vadergeheugen') te kopieren en zich dus ook neurologisch (qua hersenbindingen) te ontwikkelen en zich te hechten?

Ik denk dat het goed is als ouders zich meer zouden aanwennen zich te verplaatsen in hun kind. Stel je eens voor dat je bijv. in een rolstoel zit, en door een drukke winkelstraat wordt gerold. Je hebt weinig overzicht, veel prikkels, en weinig mogelijkheid contact te maken met je duwer. Zeker als je nog niet praten kan. Een buggy hoeft heel niet erg te zijn, maar positioneer je kind zo, dat het prettig is. Naar je toe liefst, zeker als het druk is. Gebruik de buggy niet om urenlang te shoppen, maar pas je uitstapje aan je kind aan. Je bent nu samen, het is alleen maar fair om met jullie beiden rekening te houden. Geef je kind de kans om tussendoor getild of op schoot genomen te worden, of, als het groter is, stukjes zelf te lopen. Maar vooral: reageer op je kind! Laat je kind niet huilend of overduidelijk gefrustreerd zitten. Een kind hoeft niet te wennen aan zich aanpassen ten koste van zichzelf. Een kind heeft later veel meer aan geoefend zijn in menselijk contact. Oog hebben voor zichzelf en de ander.

Liever nog dan bewust gebruik van een buggy neem je je baby mee in een draagdoek. Dan heb je contact met elkaar, je merkt goed hoe het met je kindje is. Daarnaast is een baby zo beschermd tegen prikkels van bijvoorbeeld een drukke winkelstraat. Maar het allergrootste voordeel van een draagdoek is het lichaamscontact. Lichaamscontact blijkt de motorische ontwikkeling te stimuleren, en ook hersenontwikkeling verloopt optimaal bij veel lichaamscontact. En stress? De lichaamsfuncties van een baby, zoals hartslag, ademhaling en lichaamstemperatuur, zijn beter bij lichaamscontact. Stresshormonen zijn laag, hormonen die een teken zijn van welbevinden, zoals oxytocine, zijn hoog. En andersom werkt het ook! Geniet van je kind, laat je kind genieten van jou.

Vaak lang aan het zoeken op internet naar de juiste tips voor je probleem, hulp voor je huishoudelijke klus? Of naar manieren om geld te verdienen via internet?

Op onze site vind je talloze superhandige links, die jou kunnen helpen!

Wij hebben links naar o.a. gezondheid, hypotheken, erotiek, marketing, sport, afvallen, schoonheid en beauty, koken, banen, dating, beurs en beleggen en nog veel meer onderwerpen!

Zo staan er onder één van deze onderwerpen een link naar o.a. parfum voor 1/3 van de winkelprijs en het beroemde afvalconcept, Het mentale dieetplan of Automatisch Geld verdienen met verkoop Ebook op internet en bijvoorbeeld tips voor sollicitaties.

Nieuwsgierig geworden en ben je het zat om het hele internet af te struinen? Neem dan snel een kijkje op www.voordelige-links.webklik.nl

Toch denk ik dat dit per kind verschilt.
Wij hebben een Bugaboo en daarbij kan je zelf bepalen of je kind naar de ouder kijkt of naar voren.
Als ik mijn kind naar mij toe zet, is hij juist onrustig en zit steeds omgedraaid en achterom te kijken.
Als ik hem dan anders om monteer, is hij tevreden! Maar ik praat wel veel met mijn zoon en stop regelmatig om te checken hoe hij erbij zit en hem even recht aan te kijken en een knuffel te geven!

Het is logisch, want baby's zijn erg afhankelijk van hun ouders en voelen zich onveilig als ze geisoleerd zijn. Vaak reageert een ouder niet op de pogingen om de aandacht te trekken. Het kind gaat steeds meer zijn best doen en raakt steeds meer over de toeren. Het begint vaak met gewoon huilen en uiteindelijk wordt het krijsen. Het komt voor dat de ouder het kind voor hoe lang dan ook machteloos tekeer laat gaan. En zich maar afvragen waarom het kind zo lastig is. Genegeerd worden is heel erg frustrerend en stressvol voor een kind en het kan inderdaad traumatisch zijn als degenen die het het hards nodig heeft, zich doof voor hem houden. Het kind zit dan helemaal klem in een situatie, zonder er iets aan te kunnen doen. Een volwassenene raakt al geirriteerd als de ander hem niet serieus neemt, laat staan een kind dat moeilijk kan uitleggen wat het dwars zit. Met kinderen die in een buggy zitten wordt vaak te weinig contact gemaakt. Ze hangen er vaak maar een beetje bij. Al zijn er gelukkig ook ouders die wel praten en het kind erbij betrekken. Ik begrijp niet dat buggy's zo geconstructeerd zijn dat het kind met de rug naar de ouder toe ziet. Het frustreerd het contact en kinderen kijken veel liever naar papa of mama (ik zeg expres niet alleen mama) dan naar wildvreemden op straat.