Dan behoor ik zeker tot de uitzonderingen? Na een kortstondige relatie zijn we op aandringen van hem (73) en 11 jaar ouder dan ik, getrouwd omdat hij niet wilde wachten tot hij 90 was......Daar had ik begrip voor en stemde ermee in. Nog geen 3 maanden na ons huwelijk, hetwelk echter 'ongeconsumeerd' was gebleven omdat hij niet kon presteren...bleek hij Narcistische eigenschappen te vertonen hetgeen in de voorafgaande relatie periode nooit was waar te nemen. Ik ben van mening dat hij zich zijn ware aard 'permiteerde' toen we eenmaal getrouwd waren en het daar niet van was gekomen als het alleen een relatie was gebleven. Inmiddels heb ik een zeer moeizame scheiding achter de rug waarbij hij met zéér veel modder heeft gegooid. Ik adviseer andern dan ook: Is je relatie goed zoals het nu is? Mooi zo laten en niet die extra stap verder gaan, het kan alléén nog maar minder worden!!!

Hoewel trouwen natuurlijk als een gevorderd relatiestadiumwordt gezien en maatschappelijk nog altijd veel aanzien geniet, denk ik ook niet dat trouwen gelukkiger maakt. Wat echt gelukkig maaakt is dat je van elkaar houdt, zoals Elly zegt. Er zijn genoeg getrouwde mensen die gelukkig zijn (zie scheidingen), maar ook genoeg ongetrouwde stellen die een super gelukkig gezien vormen. Het gaat niet om de vorm van de relatie, maar om de inhoud die je eraan geeft.

Sorry hoor maar ik vind dit echt totale onzin, want........
GELUK ZIT IN JEZELF!!!!
Eerst moet je jezelf gelukkig en goed voelen voordat je dat ook kan delen of wilt delen met een ander.

Sorry hoor maar ik vind dit echt totale onzin, want........
GELUK ZIT IN JEZELF!!!!
Eerst moet je jezelf gelukkig en goed voelen voordat je dat ook kan delen of wilt delen met een ander.