Als meisje/vrouw van 19 heb ik er zelfs al mee te maken gehad. Vorig jaar is het begonnen en nog steeds heb ik wel dat het soms een dag, soms een week wat minder gaat.
Zelf dacht ik nooit meer te kunnen lachen en nooit meer echt gelukkig te kunnen zijn, nu zie ik in dat dat eigenlijk drama van de bovenste plank is. Maar op dat moment voelde ik dat echt zo.
Gelukkig ben ik door hulp van mijn ouders, de rest van het gezin, mijn beste vriendin en de psycholoog er weer een heel eind bovenop geholpen.
Je zit in een enorme put en denkt er niet meer uit te komen, maar toch lukt het stukje bij beetje en kan ik zeggen dat ik nu gelukkiger ben dan ooit! Ik ken mezelf, weet mijn eigen valkuilen, maar ook mijn eigen talenten.
Nooit opgeven, doorzetten en zie de kleine dingen die ook heel mooi kunnen zijn!!

Heel veel sterkte voor de mensen die net in een burn-out terecht zijn gekomen, er uit op aan het krabbelen zijn of die mensen in hun naaste omgeving hebben met een burn-out..

Groetjes Rozanne

Een burn-out en een ongeval veroorzaakten dat ik "half" moest gaan werken. Maar ook dit moest ik om medische redenen beëindigen.
Reactie van uitkeringsinstantie UWV: uitkering is nu 75% van uw "halve" baan.
Alsw ik NIET half had gewerkt had ik Hfl 150.000,00 meer geld ontvangen. Alle overheden weten er van, adviseren van alles maar doen verder niets.
Mijn advies: accepteer NOOIT een halve baan in het onderwijs.

Goede samenvatting, mijn complimenten. En als je je herkent in de symptomen, wacht niet af, zoek hulp. Je kunt je gauw weer beter voelen!

Wouter Vrooland
www.werkpsycholoog.com

Ook mij komt dit verhaal erg bekend voor.
Sinds Februari heeft de dokter gezegd dat ik een burn-out heb terwijl ik er al bijna 8 jaar van al deze klachten af heb.
Nu ben ik ook onder behandeling en dat gaat de goede kant. Je leert zoveel dingen over hoe je je eigen leven weer onder je eigen beheer kan krijgen.
Ik blijf alleen wel erg veel last hebben van lichamelijke klachten, terwijl het geestelijk toch echt de goede kant opgaat.
Op dit moment heb ik erg veel last van spanningshoofdpijn, maagklachten en me zwak voelen.
Komt dit jullie bekend voor???

Mijn eerste burnout was ca. 28 jaar geleden; mijn tweede was ca. 12 jaar geleden. Beide keren heb ik moeten ervaren dat de artsen totaal niet wisten wat ik nu eigenlijk had en zeiden dat ik mij aanstelde om niet te hoeven gaan werken.
Anderhalf jaar geleden ca. 1 januari 2009 heb ik weer een zéér zware burnout gekregen.
Ik was alle keren docent op het VMBO.
Ik heb altijd docent willen worden, maar heb nu de drastische beslissing genomen om volldig te stoppen met het docentschap.
Ik ben nu een eigen projectmangementbureau aan het opzetten.
Nu pas zie ik in dat het een aaneenschakeling van problemen waren.

Laatste nieuws: burnout kan nu aangetoond worden door het "Donderinstituut" dat verbonden is aan M.C. -
Nijmegen. Er is iets in de hersenen zichtbaar bij mensen met een burnout.

Ik ben na ca.anderhalf jaar er nog steeds niet uit. Toch ben ik erg blij met kleine opdrachtjes betreffende projectmanagement.

Voor een ieder die wanhoop, wil ik een oproep doen dat niet te doen. Je kunt met een andere baan nog heel veel plezier beleven.
Ik weet dat het moeilijk is als alles tegn zit, zelfs de onkundige verzekeringsartsen van het UWV. Zij weten van toeten noch blazen en kunnen je ook niet helpen dan achterlijke conclusies trekken.
Trek ZELF jouw conclusies en ga de dingen doen die bij je passen en die je leuk vindt.
Zelfmedelijden zal je niet helpen. Zelfonderzoek, met behulp van een psychiater en/of psycholoog, wel.
Wilt geen slachtoffer zijn. Wees trots op jezelf zodat je door kunt met jouw leven.
Houdt vol; houdt moed !!!!
Ga op onderzoek uit naar alles wat jou kan helpen. Misschien is yoga/of BodyBalance, wat in de goede sportscholen wordt gegeven door LesMills instructeurs, wel wat voor jou om je te leren inspannen op een gezonde manier en te leren ontspannen.
Het geeft MIJ in ieder geval een goed gevoel en respect voor mijzelf.

Ik heb dit artikel met veel interesse gelezen . 5 jaar geleden kwam ik in het onderwijs ook terecht op een burn-out.
Te veel medicatie leidde me toen op een ongezond spoor.
Ondertussen ben ik gestopt met lesgeven en heb ik draad weer opgenomen met vrijwilligerswerk in een rusthuis en een school.
Ik ben nu echt opnieuw gelukkig !

Ik ben uiteindelijk ontslagen hierom,en nu weet ik helemaal niet meer wat ik moet doen.ik begin steeds meer te twijfelen aan mezelf,en of het allemaal nog wel zin heeft.

Ik ben onder behandeling i.v.m. een burn-out /depressie.
Het is heel herkenbaar wat ik in dit artikel lees. Het enige wat nergens naar voren komt is dat het meestal erg lang kan duren voordat je weer een beetje de oude bent.
In mijn geval vond ik dat ook een vreselijke hindernis en het gaf me een snert gevoel!Ik wilde steeds weer beter zijn en vocht ervoor maar viel steeds terug omdat ik veel te hard ging. Uiteindelijk kan dat de genezing behoorlijk in de weg zitten.