Hallo,

In de speurtocht naar een oplossing voor mijn bindingsangst probleem kwam ik deze site tegen: http://www.bindingsangstverlatingsangst.com/
Hierop staat een boek wat mij zou moeten helpen.
Zou dit wat zijn?

Hoi San,
Bedankt voor je reaktie.
Ik heb inmiddels een time-out ingesteld. Het werd me allemaal teveel. Ik heb het idee dat IK steeds hem achterna moet lopen. Van hem uit komt maar weinig terug. Ik denk dat ik tweede keus ben, en hij nog steeds op zoek is naar "de ware". Dit leid ik af uit het feit dat hij tussendoor ook gewoon met andere vrouwen date! Maar dat is niet serieus naar zijn zeggen. Een ander had hem waarschijnlijk allang gedumpt, maar dat kan ik niet. Ik heb toch het gevoel dat we een speciale band hebben met elkaar en wil dit niet weggooien. In elk geval ga ik geen contact meer zoeken, hij is aan zet. En hoor ik niks meer, weet ik wel waar ik aan toe ben!

Johanna,
Ik heb 2 jaar een "relatie" gehad met een vrouw die zelf had uitgezocht dat zij bindingsangst heeft.
Toen ik haar ontmoette werd ik stapelverliefd. Onze relatie is 4 x door haar beeindigd en weer nieuw leven ingeblazen.
Recent heb ik de relatie beeindigd nadat ik merkte dat ik haar " niks meer deed " ( ze toonde geen emoties / gevoel meer naar me ).
Dus weet waar je aan begint !!!!!!!!

ik ben 41 en heb sinds 1,5 jaar een soort van relatie met een man van 45 waar ik maar geen hoogte van krijg. we hebben een paar keer seks gehad met elkaar. we genieten van elkaar als we samen zijn. maar daarna hoor ik niks meer van hem, als ik hem weer zie (meestal na maanden) vraagt hij zich af waarom ik niets heb laten horen! maar hij ook niet dus. kortom best vermoeiend. hij zegt dat hij bindingsangst heeft. en laatst zei hij dat als ik stabieler zou zijn hij wel verliefd op me zou kunnen worden. terwijl ik best stabiel ben! ik denk dat dit een excuus is om geen relatie met me te willen. maar ik wil zelf ook niet teveel zijn aandacht opeisen en laat daarom ook lang niks van me horen. misschien ook wel bang voor afwijzing.
ik weet niet meer wat ik met deze relatie aan moet. ik ben overigens hevig verliefd geweest op hem, maar dat is al weer over, krijg namelijk geen respons hierop nadat ik dit aan hem vertelde.

hallo,
ik ben een vrouw van 32 jaar en heb een vriend die last van bindingstangst heeft,
ik ken hem al zeventien jaar,en we kunnen niet met elkaar en ook niet zonder elkaar.
ik wil graag met hem samenwonen en een gezin maar hij schuift het af dat ik eerst moet veranderen en hij zegt steeds we zien wel.
ook heeft het er een bijzaak bij die hij ook wil houden voorlopig ik weet ervan hij heeft het zelf verteld,ik wil dat niet meer wat kan ik hieraan doen?
ik moet het eerlijk zeggen tegen hem en als ik dat doe doet hij er niks mee.
kunnen jullie mij helpen wil hem niet kwijt.

gr,jolanda

Heb 1keer een relatie gehad. Daarna nooit meer, ik kan, wil, durf (geef het een naam) niet iemand te dicht bij me hebben. Daar voel ik me niet prettig bij (kwetsbaar).

leuk om te lezen,ik heb nooit samengewoond,géén bindingsangst of wat dan ook hoor,maar t is niet zo mijn ding,ik woon al heel lang op mezelf,ben happy single,zonder kinderen,bewuste keuze vasn mezelf,zie er leuk uit,ga nog vaak stappen en best veel aandacht,ga alleen op vacantie heb 2 vriendinnen,maar die willen niet mee,ene houd erniet van en de ander is afgekeurt,en kan wel lang in de bus zitten.ga meestal op groepsreis,excursies enzo.bevalt prima.ben ook helemaal niet opzoek naar een man. t komt of t komt niet,in t verleden steeds van 1 kant(de mijne) is t gauw over hoor bij mij.

Ik had een relatie met een pracht vrouw. Echter wanneer ik het thema evt samenwonen aanhaalde was het van mijn dochter heeft hier haar vriendinnen en haar school enz. Zij is nu vijf jaar. Bij de M:werker gaf gaf zij spontaan overal een ja op en knikte u heeft gelijk als het op samenwonen aankwam. Nu een jaar later is de relatie over en zij doet alsof ik een vreemde ben. Ik heb haar altijd alles nagedragen en voor haar dochter gevochten, het is zelfs zover gekomen dat zij vaker zeer agressief werd naar mij toe. Zij zat zeer vaa op Hyves en MSN. Ik heb haar een keer tot rede gesteld, resultaat ben mijn baan daardoor kwijtgeraakt. Ik zit nu in de diepe shit en zij gaat heel vrolijk door het leven. Zij laat het naar buiten toe zo lijken dat ik alles schuld ben.
Zij wilde nooit geholpen worden bij haar geldproblemen, zij flirtte regelmatig met andere mannen in mijn bijzijn. Zij ging stappen terwijl zij aangaf te gaan werken, nooit samen iets ondernemen altijd met haar dochter alleen weg, zij loog om het geringste en bleef liegen tegen mij waar ze was geweest terwijl ik eker wist dat ze daar niet was geweest enz enz. Ik heb haar vaak gevraagd om een gesprek en dat weigerde ze, zij had geen zin in eindeloze discussies gaf ze aan.

Nu zit ik in de put waarin zij eigenlijk had moeten zitten, ik weet niet hoe ik daar weer uit moet komen. Ik was er altijd voor haar maar weet nu dat ik, voor haar, een appeltje voor de dorst ben geweest, na haar scheiding en zij nu weer op jacht is naar een ander slachtoffer. Uit haar verleden bleek dat zij relaties heeft gehad, getrouwd is geweest maar noout langer als max 4 jaar. Ik ben echter nog verliefd op haar en kan haar niet loslaten ondanks wat zij heeft aangericht. Zij gaf aan dat haar psycholoog zelf gestoord is, na een gesprek, die was niets waard.

zulke dingen, wat nu.

Gr peter

Nou ik heb iemand ontmoet, en we willen allebei heel graag verder met elkaar, maar als het erop aankomt klap ik dicht en de ander rent weg.
Hij stort zich op deze relatie en ik moet steeds drempels verleggen en dan opeens rent hij weg, net alsof hij over zijn eigen grenzen is heengegaan en ervan schrikt.
Volgens mij heb ik bindingsangst en heeft hij bindingsangst hihihi ben benieuwd of we er samen uitkomen.
Nu heeft hij weer afstand genomen en een stevige muur opgetrokken en vertoeft hij weer op zo'n datingsite en wil ik weer heel snel gaan.
Maar owe als we samen zijn pffffffff
Doe ik toch weer rustig aan en gaat hij weer veel te snel.

dag,

ik ben verliefd op een jonge man van 39 jaar. ik denk dat hij verbinding angst heeft, zodra ik dichtbij hem kom krijgt hij benauwd. over vakantie of een weekendje weg hebben kon hij niet en vind hij dat we snel gaan enz. Hij zegt dat hij bang is om mij te verliezen daarom doet hij zo voorzichtig. Hij wil over zijn angst komen maar kon hij niet . hij maakt afspraken maar op laatste moment worden gewijzigd.
Hij is heel intelligent man. hij wil liever via mail en chatten met mij contacten houden. Het geeft hem veiligheid. Een nacht bij me slapen, krijgt hij benauwd.
Al door korte afspraken. Zijn ouders toen hij een jaar of 6/7 waren gescheiden maar hebben van hem geheim gehouden tot dat hij een jaar of 10/11 was (uit bescherming van hem). Hij geeft les op universiteit (economie...) en werkt meer dan 10 jaar en niet tevreden en wil andere baan maar toch durft hij niet veilige/vertrouwde pijn te verlaten.

Ene kan wil hij mij niet kwijt raken en andere kant schiet onze relatie niet op.

Wat is de wijsheid?

Ik wil graag nog meer weten over bindingsangst in een relatie.

Dank,

Groet,

Atti

GEZOCHT: MANNEN VOOR INTERVIEW
Heb jij nog geen langdurige relatie gehad? Lukt het je maar niet om de juiste partner te vinden? Of betrap je jezelf erop dat je wegvlucht voor te serieuze relaties?

Voor een bekend tijdschrift zou ik je graag hierover interviewen. Waarom durf je geen serieuze relatie aan te gaan? Waar ligt de angst?

Stuur voor meer informatie een e-mail naar Lilian: lilianroos@gmail.com

Ik denk, dat als je goed het verschil tussen verbondenheid en gebondenheid gaat begrijpen, er al veel op kan lossen

Ik ben het eens met krentoog. Bovendien denk ik dat je heel goed een verbonden relatie kan hebben zonder je te binden. Juist om je in vrijheid met elkaar te verbinden, dat is de magie van een goede relatie. Dat vraagt denk ik wel dat je emotionele shit uit je jeugd verwerkt hebt. Een relatie is naar mijn idee niet een plek om dat uit te leven.