Trends in plastische chirurgie

Trends in plastische chirurgie

Wat is de trend in plastische chirurgie? Wat zien mensen het liefst anders aan zichzelf? En hoe denkt de chirurg daar over? We vroegen het drs. Van Selms, plastisch chirurg bij Esthetisch Centrum Amsterdam en in het Sint Lucas Andreas ziekenhuis te Amsterdam.

"Wij krijgen weinig vreemde aanvragen. De Hollandse vrouwen zijn nuchter. Ik maak nooit mee dat een vrouw met een D-cup een F-cup wil. Ik zou niet weten waar die vrouwen wél heen gaan, maar hier komen ze niet. De Nederlandse vrouwen willen gewoon normaal zijn, niet opvallen."

Niet snijden in mooie borsten

Het verschil tussen plastische chirurgie in het ziekenhuis of in het centrum, is voornamelijk degene die de portemonnee trekt. "Mensen die naar het Esthetisch Centrum Amsterdam komen, betalen zelf voor hun operatie. We doen hier met name ingrepen bij gezonde mensen. Operaties die zijn gedekt door de verzekering, voeren wij uit in het ziekenhuis. Daar is garantie op voldoende nazorg, ook als de patiënten een minder goede gezondheid hebben."

"Soms heb ik mijn twijfels over het nut van een operatie. Dan raadpleeg ik eerst de huisarts. Laatst was hier een meisje van 19 met haar moeder. Het meisje wilde een borstverkleining. Toen ze haar kleren uitdeed, zag ik dat ze prachtige borsten had, een beetje vol, maar stevig en mooi van vorm. Dan denk ik: ze is 19 en heeft mooie borsten, zou ik daar nou wel in gaan snijden?"

"Ik heb lang met het meisje en haar moeder gepraat. Ik heb alle nadelen uitgelegd: de littekens, minder gevoel in de tepel, kans op complicaties en het misschien niet kunnen geven van borstvoeding. Daarna heb ik haar een pauze van een half jaar voorgesteld. Zo kan ze er rustig over nadenken. Als ze nu overstapt naar een andere chirurg, is dat jammer, maar dat is haar eigen keuze."

Shoppen taboe

"In andere gevallen, als ik écht niet achter een operatie sta, dan opereer ik niet. Ik las dan ook geen time-out in. Dat geldt bijvoorbeeld voor de mensen die shoppen: bij de één de neus, bij de ander de oren. Daar doe ik niet aan mee."

"Soms tref ik wel eens mensen die psychisch niet helemaal in orde zijn. Ik wijs ze af, maar stuur ze niet door naar een psycholoog. Dat is de verantwoordelijkheid van de huisarts, die ik uiteraard wel informatie doorgeef."

G-spotvergroting

"Ik kan patiënten afwijzen als ik niet achter hun vraag sta, omdat ik gelukkig patiënten genoeg heb. Sommige patiënten waarderen dat, die gaan opgelucht naar huis met het gevoel dat ze toch normaal zijn."
"De mensen die ik afwijs, worden door een andere plastisch chirurg misschien wel geopereerd. In België en Duitsland staan ze te springen om patiënten. Alle patiënten zijn daar, helaas, welkom. Ook mensen met vreemde aanvragen."

"Laatst hoorde ik van een chirurg die reclame maakt voor een G-spot vergrotende operatie… Het moet niet gekker worden. Ik hou me aan de beroepsethiek van het ziekenhuis. Als je als chirurg alleen nog maar aan het geld denkt, dan zijn de grenzen zoek."

Mislukte operaties

"Esthetische zorg is een luxe. Niet iedereen kan die zich veroorloven. In onze maatschappij is sowieso ongelijkheid. Er rijden mensen in een BMW, terwijl anderen helemaal geen auto hebben. Ik kan die ongelijkheid niet oplossen. Al vind ik mensen soms wel zielig."

"Zo kwam er laatst een kapster bij me die in België tot drie keer toe een mislukte borstvergroting had ondergaan. Ze was financieel kaalgeplukt en haar borsten waren verknald. Ik heb toen de verzekering aangeschreven. Ik heb de borsten gecorrigeerd en alles werd vergoed. Dat beschouw ik dan als een stukje ontwikkelingshulp."

Schaamlipcorrecties

"Sinds een jaar of vier zijn schaamlipcorrecties ineens normaal. Vroeger bestond dat niet, nu zie ik wekelijks vrouwen voor een schaamlipcorrectie. Dat zijn vooral meisjes tussen de 20 en de 25, die hele grote binnenste schaamlippen hebben. Je ziet dan gewoon een bobbel in de broek."

"Een andere trend was penisverlenging. Die hype was echter geen lang leven beschoren, omdat er veel complicaties waren. Datzelfde geldt voor laserchirurgie, waar veel mensen in de 90er jaren om vroegen. Dat laseren doe ik nu ook een stuk minder. Je wilt niet meemaken dat het misgaat."

Harige pukkel laten zitten?

"Ook in het dagelijkse leven kijk ik met het oog van een plastisch chirurg naar mensen. Soms zou ik mijn kaartje willen geven. Als er bijvoorbeeld iemand naast mij zit in de tram met een enorme pukkel met haren op het gezicht. Dan denk ik: wat zou ik die graag even weghalen. En dan vraag ik me af: waarom doen ze dat niet? Dat vind ik echt ongelofelijk."

"Wij krijgen weinig vreemde aanvragen. De Hollandse vrouwen zijn nuchter. Ik maak nooit mee dat een vrouw met een D-cup een F-cup wil. Ik zou niet weten waar die vrouwen wél heen gaan, maar hier komen ze niet. De Nederlandse vrouwen willen gewoon normaal zijn, niet opvallen."

Niet snijden in mooie borsten

Het verschil tussen plastische chirurgie in het ziekenhuis of in het centrum, is voornamelijk degene die de portemonnee trekt. "Mensen die naar het Esthetisch Centrum Amsterdam komen, betalen zelf voor hun operatie. We doen hier met name ingrepen bij gezonde mensen. Operaties die zijn gedekt door de verzekering, voeren wij uit in het ziekenhuis. Daar is garantie op voldoende nazorg, ook als de patiënten een minder goede gezondheid hebben."

"Soms heb ik mijn twijfels over het nut van een operatie. Dan raadpleeg ik eerst de huisarts. Laatst was hier een meisje van 19 met haar moeder. Het meisje wilde een borstverkleining. Toen ze haar kleren uitdeed, zag ik dat ze prachtige borsten had, een beetje vol, maar stevig en mooi van vorm. Dan denk ik: ze is 19 en heeft mooie borsten, zou ik daar nou wel in gaan snijden?"

"Ik heb lang met het meisje en haar moeder gepraat. Ik heb alle nadelen uitgelegd: de littekens, minder gevoel in de tepel, kans op complicaties en het misschien niet kunnen geven van borstvoeding. Daarna heb ik haar een pauze van een half jaar voorgesteld. Zo kan ze er rustig over nadenken. Als ze nu overstapt naar een andere chirurg, is dat jammer, maar dat is haar eigen keuze."

Shoppen taboe

"In andere gevallen, als ik écht niet achter een operatie sta, dan opereer ik niet. Ik las dan ook geen time-out in. Dat geldt bijvoorbeeld voor de mensen die shoppen: bij de één de neus, bij de ander de oren. Daar doe ik niet aan mee."

"Soms tref ik wel eens mensen die psychisch niet helemaal in orde zijn. Ik wijs ze af, maar stuur ze niet door naar een psycholoog. Dat is de verantwoordelijkheid van de huisarts, die ik uiteraard wel informatie doorgeef."

G-spotvergroting

"Ik kan patiënten afwijzen als ik niet achter hun vraag sta, omdat ik gelukkig patiënten genoeg heb. Sommige patiënten waarderen dat, die gaan opgelucht naar huis met het gevoel dat ze toch normaal zijn."