Ivana: De hersenen hardloopklaar maken

Ivana: De hersenen hardloopklaar maken

Ivana(25) vindt hardlopen een hele opgave maar is vastbesloten om op 16 oktober acht kilometer te lopen. Het trainingsprogramma van My Asics gaat haar hierbij helpen. Regelmatig zal zij voor GezondheidsNet schrijven over haar inspanningen. Het is inmiddels alweer drie weken geleden, maar ik kan het me herinneren als de dag van gisteren. Vol spanning pakte ik mijn, pardon, onze koffer in. Ik hoor het mezelf nog vragen. Of ik daar wel kan hardlopen. Mijn man antwoordt dat het kan en vol goede intenties gingen daar schoenen, t-shirt en short mee. Samen met de smoezentas, want op de plek van bestemming vond ik redenen genoeg om toch niet te gaan. Het is vakantie, het is te warm, ik ben moe en mijn maag zit nog vol, dus kan ik niet hardlopen.

Intenties. Ze zijn zo belangrijk, maar toch lukt het mij maar niet. Misschien lag het dit keer niet aan de intenties, maar aan de omstandigheden. Ik ging na ruim een half jaar weer richting de zon (en richting 30 graden), geen enkele malloot die dan nog wil rennen. Ook wist ik niks van de omgeving en bij hardlopen vind ik het handig te weten welke route ik ga lopen. Daarbij had ik me nog niet verdiept in een schema en had ik geen horloge. Al met al niet echt de ideale omstandigheden om te gaan hardlopen.

En daarbij doe ik het voor me lol. Mocht dat nog niet duidelijk zijn.

Na die 1,5 week relaxen op vakantie, moest ik bij thuiskomst toch echt de broekriem strak aantrekken. Dus daar ging ik, met mp3-speler, met uitgestippelde route, met tijdsbesef en met een trainingsprogramma op zak. Ik moest hardlopen. En ja hoor, na 30 minuten was ik thuis en had ik 4 km gerend en 0,5 km gewandeld. Ik was de heldin van Den Haag!

De zaterdag na mijn vakantie rende ik met minimale voorbereiding weer een wedstrijd: vijf kilometer in 35 minuten. Het parcours was zwaar, evenals de mentale belasting. Voortdurend was ik mezelf aan het oppeppen, ik mocht niet stoppen met rennen en moest doorgaan. Hierdoor werd het eigenlijk steeds zwaarder. Toch nam ik de laatste 100 meter een sprintje en werd ik trotste eigenaresse van een medaille.

Maar deze vijf kilometer was meteen ook de belangrijkste les in mijn hardloopcarrière. Ren nooit onvoorbereid. Het gaat niet alleen om de fysieke belasting, een weekje niet rennen heeft niet direct invloed op de fysieke prestaties die je op dat moment kan leveren. Maar bij de mentale belasting is het een ander verhaal. Doordat ik ruim twee weken niets aan hardlopen had gedaan deden mijn hersenen gewoon erg moeilijk.

In mijn voorbereiding voor de acht kilometer ga ik dus niet alleen heel hard lopen. Ik moet mij ook mentaal voorbereiden op deze tocht. Dat betekent naast een gedegen trainingsschema, misschien ook geen zwijmelfilm meer kijken, maar me verdiepen in het NK Atletiek op Youtube.

Het is inmiddels alweer drie weken geleden, maar ik kan het me herinneren als de dag van gisteren. Vol spanning pakte ik mijn, pardon, onze koffer in. Ik hoor het mezelf nog vragen. Of ik daar wel kan hardlopen. Mijn man antwoordt dat het kan en vol goede intenties gingen daar schoenen, t-shirt en short mee. Samen met de smoezentas, want op de plek van bestemming vond ik redenen genoeg om toch niet te gaan. Het is vakantie, het is te warm, ik ben moe en mijn maag zit nog vol, dus kan ik niet hardlopen.

Intenties. Ze zijn zo belangrijk, maar toch lukt het mij maar niet. Misschien lag het dit keer niet aan de intenties, maar aan de omstandigheden. Ik ging na ruim een half jaar weer richting de zon (en richting 30 graden), geen enkele malloot die dan nog wil rennen. Ook wist ik niks van de omgeving en bij hardlopen vind ik het handig te weten welke route ik ga lopen. Daarbij had ik me nog niet verdiept in een schema en had ik geen horloge. Al met al niet echt de ideale omstandigheden om te gaan hardlopen.

En daarbij doe ik het voor me lol. Mocht dat nog niet duidelijk zijn.

Na die 1,5 week relaxen op vakantie, moest ik bij thuiskomst toch echt de broekriem strak aantrekken. Dus daar ging ik, met mp3-speler, met uitgestippelde route, met tijdsbesef en met een trainingsprogramma op zak. Ik moest hardlopen. En ja hoor, na 30 minuten was ik thuis en had ik 4 km gerend en 0,5 km gewandeld. Ik was de heldin van Den Haag!

De zaterdag na mijn vakantie rende ik met minimale voorbereiding weer een wedstrijd: vijf kilometer in 35 minuten. Het parcours was zwaar, evenals de mentale belasting. Voortdurend was ik mezelf aan het oppeppen, ik mocht niet stoppen met rennen en moest doorgaan. Hierdoor werd het eigenlijk steeds zwaarder. Toch nam ik de laatste 100 meter een sprintje en werd ik trotste eigenaresse van een medaille.

Maar deze vijf kilometer was meteen ook de belangrijkste les in mijn hardloopcarrière. Ren nooit onvoorbereid. Het gaat niet alleen om de fysieke belasting, een weekje niet rennen heeft niet direct invloed op de fysieke prestaties die je op dat moment kan leveren. Maar bij de mentale belasting is het een ander verhaal. Doordat ik ruim twee weken niets aan hardlopen had gedaan deden mijn hersenen gewoon erg moeilijk.

In mijn voorbereiding voor de acht kilometer ga ik dus niet alleen heel hard lopen. Ik moet mij ook mentaal voorbereiden op deze tocht. Dat betekent naast een gedegen trainingsschema, misschien ook geen zwijmelfilm meer kijken, maar me verdiepen in het NK Atletiek op Youtube.