Ivana: Is hardlopen wel gezond?

Ivana: Is hardlopen wel gezond?

Ivana(25) vindt hardlopen een hele opgave maar is vastbesloten om op 16 oktober acht kilometer te lopen. Het trainingsprogramma van My Asics gaat haar hierbij helpen. Regelmatig zal zij voor GezondheidsNet schrijven over haar inspanningen.Zondag 25 september: de Singelloop. Een mooie, zomerse zondag. Misschien iets te warm om 10 kilometer te lopen, maar perfect weer om als toeschouwer al die hardlopers aan te moedigen. Mijn man had de dag ervoor besloten te rennen op het startnummer van een vriendin, omdat zij door een blessure verstek moest laten gaan.

Naast mijn man, moedigde ik ook een aantal collega’s aan, die deze dag voor het eerst in bedrijfsshirtje meerenden in de meute. Wat een prachtige dag was het! En wat een energie kreeg ik van al die mensen. ‘In 2012 ren ik ook 10 kilometer!!’ dacht ik constant.

Tot ik bij de finish getuigen was van een ongeluk. Een ervaren hardloper zakte ineen en overleed. Door deze gebeurtenis ben ik erg aan het denken gezet. Ik heb wel eens eerder vergelijkbare berichten gehoord, met name uit de voetbalwereld. Hartstilstand. Zomaar. In het heetst van de strijd.

Ik zou geen vrouw zijn, als ik het niet op mezelf zou betrekken.  Doe ik er wel goed aan om dit te doen? Kan dit ook mij overkomen? Ik ben niet super getraind en eet niet altijd heel gezond. Daarnaast ben ik gedeeltelijk erfelijk belast. Gelukkig is daar dan ook de gezondheidswetenschapper in mij. Bewegen is namelijk een goede preventieve maatregel tegen gezondheidsklachten en ziekten. En juist blijven bewegen verlaagd bepaalde risico’s. Daar hoort tevens een uitgebalanceerd dieet bij.

Een week later trok ik dus weer mijn hardloopschoenen aan om verder te trainen voor die 8 kilometer. Dit keer niet alleen om mij verder voor te bereiden, maar ook om los te komen van negatieve gedachten. En zoals ik al eerder schreef: de tijd vliegt. Het is nog maar twee weken tot aan die finish! En ondanks die ervaring van 25 september, wil ik alles geven en er voor gaan.

Zondag 25 september: de Singelloop. Een mooie, zomerse zondag. Misschien iets te warm om 10 kilometer te lopen, maar perfect weer om als toeschouwer al die hardlopers aan te moedigen. Mijn man had de dag ervoor besloten te rennen op het startnummer van een vriendin, omdat zij door een blessure verstek moest laten gaan.

Naast mijn man, moedigde ik ook een aantal collega’s aan, die deze dag voor het eerst in bedrijfsshirtje meerenden in de meute. Wat een prachtige dag was het! En wat een energie kreeg ik van al die mensen. ‘In 2012 ren ik ook 10 kilometer!!’ dacht ik constant.

Tot ik bij de finish getuigen was van een ongeluk. Een ervaren hardloper zakte ineen en overleed. Door deze gebeurtenis ben ik erg aan het denken gezet. Ik heb wel eens eerder vergelijkbare berichten gehoord, met name uit de voetbalwereld. Hartstilstand. Zomaar. In het heetst van de strijd.

Ik zou geen vrouw zijn, als ik het niet op mezelf zou betrekken.  Doe ik er wel goed aan om dit te doen? Kan dit ook mij overkomen? Ik ben niet super getraind en eet niet altijd heel gezond. Daarnaast ben ik gedeeltelijk erfelijk belast. Gelukkig is daar dan ook de gezondheidswetenschapper in mij. Bewegen is namelijk een goede preventieve maatregel tegen gezondheidsklachten en ziekten. En juist blijven bewegen verlaagd bepaalde risico’s. Daar hoort tevens een uitgebalanceerd dieet bij.

Een week later trok ik dus weer mijn hardloopschoenen aan om verder te trainen voor die 8 kilometer. Dit keer niet alleen om mij verder voor te bereiden, maar ook om los te komen van negatieve gedachten. En zoals ik al eerder schreef: de tijd vliegt. Het is nog maar twee weken tot aan die finish! En ondanks die ervaring van 25 september, wil ik alles geven en er voor gaan.