Eiwit verantwoordelijk voor fibrose

Eiwit verantwoordelijk voor fibrose

Amerikaanse onderzoekers hebben ontdekt dat een bepaald eiwit verantwoordelijk is voor de vorming van littekenweefsel na een hartinfarct. Ze proberen nu een medicijn te ontwikkelen om te voorkomen dat littekenweefsel na een hartaanval permanente schade aan het hart toebrengt.

Wanneer het hart te weinig zuurstof krijgt tijdens een hartinfarct, leidt dit tot veel littekenweefsel in het orgaan. Door dit proces (fibrose) kan het hart slechter gaan functioneren, omdat het moeilijk bloed rond kan pompen.

Onderzoekers van de University of Wisconsin en Cornell University in New York hebben ontdekt dat een bepaald eiwit genaamd sFRP2 verantwoordelijk is voor dit proces. Bij onderzoek met muizen kwamen ze er achter dat als dit eiwit ontbrak, er minder littekenweefsel ontstond na een hartinfarct.

Medicijn

Ook zagen ze dat de muizen zonder littekenweefsel een betere hartfunctie hadden na het infarct. De onderzoekers hopen dat ze een medicijn kunnen ontwikkelen dat fibrose in het hart tegengaat.

Mogelijk kunnen dan ook medicijn worden ontwikkeld voor andere aandoeningen waarbij de organen veel littekens oplopen, zoals bij bepaalde lever- en longziekten.

Wanneer het hart te weinig zuurstof krijgt tijdens een hartinfarct, leidt dit tot veel littekenweefsel in het orgaan. Door dit proces (fibrose) kan het hart slechter gaan functioneren, omdat het moeilijk bloed rond kan pompen.

Onderzoekers van de University of Wisconsin en Cornell University in New York hebben ontdekt dat een bepaald eiwit genaamd sFRP2 verantwoordelijk is voor dit proces. Bij onderzoek met muizen kwamen ze er achter dat als dit eiwit ontbrak, er minder littekenweefsel ontstond na een hartinfarct.

Medicijn

Ook zagen ze dat de muizen zonder littekenweefsel een betere hartfunctie hadden na het infarct. De onderzoekers hopen dat ze een medicijn kunnen ontwikkelen dat fibrose in het hart tegengaat.

Mogelijk kunnen dan ook medicijn worden ontwikkeld voor andere aandoeningen waarbij de organen veel littekens oplopen, zoals bij bepaalde lever- en longziekten.