Veilig gebruik van henna

Veilig gebruik van henna

Met henna kun je mooie, tijdelijke tatoeages maken of laten zetten. Je kunt er zelfs je haar mee verven. Maar veel mensen zijn allergisch voor een bepaalde stof in henna. Misschien jij dus ook. Hoe kun je erachter komen of de betreffende stof in jouw hennapoeder zit?

De goedkoopste stof waarmee henna zwart wordt gemaakt, is ook meteen de stof die vervelende en gevaarlijke allergische reacties kan oproepen.

Allergische reactie

Jeuk, zwelling, roodheid, blaren en infecties aan de lymfeklieren zijn het gevolg van een PPD-allergie: parafenyleendiamine. De klachten kunnen weken tot maanden aanhouden.

Omdat niet alle verkopers van henna op de hoogte zijn van de ingrediënten, of het liever verdoezelen omdat de productprijs dan hoog kan blijven, is het goed om zelf te testen of er PPD in jouw henna zit.

Zelfs al staat er op het product dat het om echte Black Henna gaat, dan is het slim om dit zelf te testen. Black Henna is een type henna waar geen PPD in zit, maar duurdere en veiligere zwartmakers, zoals indigo.

Hier kun je op letten:

- Kijk naar de kleur van de henna. Traditionele henna is legergroen, bruinachtig groen of heel donker bruinachtig groen. Henna met PPD is vaak echt donkerbruin of zelfs zwart.

- Ruik aan de henna. Ruikt het naar hooi, spinazie, grenenhout en/of etherische oliën? Dan is het zeer waarschijnlijk veilig. Henna met PPD ruikt chemisch, of juist helemaal nergens naar.

- Hoe voelt de henna op je huid? Als het brandt, haal het er dan meteen af.

- Als de henna korter dan een uur moet blijven zitten om zijn werk te doen, dan heb je vermoedelijk te maken met PPD. Zuivere hennapasta heeft langer nodig.

- Voeg wat water toe aan de henna. Wordt na 20 minuten de oppervlakte van de henna donkerblauw? Dan zit er indigo als zwarte kleurstof in de henna en geen PPD (dan wordt het oppervlak diepzwart). Kleurt de henna oranje? Dan heb je te maken met pure, zuivere henna zonder zwarte kleurstoffen.

- Een echte henna-artiest zal je betrekken bij wat hij doet. Hij kijkt er niet raar van op als je wilt ruiken of de henna eerst op een klein stukje huid wilt testen.

De goedkoopste stof waarmee henna zwart wordt gemaakt, is ook meteen de stof die vervelende en gevaarlijke allergische reacties kan oproepen.

Allergische reactie

Jeuk, zwelling, roodheid, blaren en infecties aan de lymfeklieren zijn het gevolg van een PPD-allergie: parafenyleendiamine. De klachten kunnen weken tot maanden aanhouden.

Omdat niet alle verkopers van henna op de hoogte zijn van de ingrediënten, of het liever verdoezelen omdat de productprijs dan hoog kan blijven, is het goed om zelf te testen of er PPD in jouw henna zit.

Zelfs al staat er op het product dat het om echte Black Henna gaat, dan is het slim om dit zelf te testen. Black Henna is een type henna waar geen PPD in zit, maar duurdere en veiligere zwartmakers, zoals indigo.

Hier kun je op letten:

- Kijk naar de kleur van de henna. Traditionele henna is legergroen, bruinachtig groen of heel donker bruinachtig groen. Henna met PPD is vaak echt donkerbruin of zelfs zwart.

- Ruik aan de henna. Ruikt het naar hooi, spinazie, grenenhout en/of etherische oliën? Dan is het zeer waarschijnlijk veilig. Henna met PPD ruikt chemisch, of juist helemaal nergens naar.

- Hoe voelt de henna op je huid? Als het brandt, haal het er dan meteen af.

- Als de henna korter dan een uur moet blijven zitten om zijn werk te doen, dan heb je vermoedelijk te maken met PPD. Zuivere hennapasta heeft langer nodig.

- Voeg wat water toe aan de henna. Wordt na 20 minuten de oppervlakte van de henna donkerblauw? Dan zit er indigo als zwarte kleurstof in de henna en geen PPD (dan wordt het oppervlak diepzwart). Kleurt de henna oranje? Dan heb je te maken met pure, zuivere henna zonder zwarte kleurstoffen.

- Een echte henna-artiest zal je betrekken bij wat hij doet. Hij kijkt er niet raar van op als je wilt ruiken of de henna eerst op een klein stukje huid wilt testen.