Sikkelcelanemie (sikkelcelziekte)
Erfelijke vorm van bloedarmoede (= anemie) bij mensen met een donkere huidskleur als gevolg van een afwijking van de rode bloedkleurstof (= hemoglobine) in de rode bloedcellen (= erytrocyten). Hierdoor neemt het vermogen van het bloed om zuurstof te transporteren naar de weefsels en organen af. De rode bloedcellen zijn sikkel-vormig (vandaar de naam van de ziekte) en vallen snel uiteen (= hemolyse).Mogelijke verschijnselen (o.a.)
Lichte vorm van geelzucht (= icterus), snel(ler) moe, (ernstige) buik-/botpijn, koorts, kortademigheid (= dyspnoe), (hevige) pijn op de borst, braken, vergrote en/of beschadigde milt, verhoogde infectie-gevoeligheid, vergrote lever, vergoot hart, botgroei-afwijkingen (bij kinderen), beenzweren, (vaak bij de enkels), langdurige pijnlijke erecties (bij jonge mannen) verminderde long- en nierfunctie (bij ouderen), hersen-aandoeningen (o.a. beroerte en CVA)
Bij (jonge) kinderen met sikkelcel-anemie is het bovenlijf vaak realtief kort vergeleken bij de armen en benen.
Mogelijke behandelingen (o.a)
- vermijden van zuurstof-tekort door beperking van de fysieke inspanning
- (vroeg)tijdige behandeling van infecties
- gebruik/toediening van veel vocht om pijn te verminderen
- beenmerg-transplantatie
