Hoofdluis

Hoofdluis is de meest voorkomende luis. Hoofdluizen zijn grijsblauw van kleur en 2-4 mm groot. Ze leven van het bloed dat ze uit de behaarde hoofdhuid opzuigen (meestal achter de oren, in de nek, onder een pony en op de kruin).
Vrouwtjesluizen leggen gedurende 30-50 dagen iedere dag 4-8 ovale eitjes (neten) van ca. 1 mm lang. De neten zitten op 3-5 mm afstand van de hoofdhuid met een niet in water oplosbare lijm aan de haarschacht vast. Ca. 7-10 dagen na het uitkomen leggen de jonge luizen (nimfen) zelf ook weer eitjes.

Symptomen van hoofdluis

Mogelijke symptomen van hoofdluis:
Jeuk, krabben, huidinfectie na krabben (impetigo of krentenbaard) met wondjes met pus en korstjes.

Oorzaken van hoofdluis

Mogelijke oorzaken:
- Direct contact met het besmette hoofd, bijv. tijdens spelen en knuffelen
- Indirect contact, o.a. via kleding, beddengoed, jassen, haarkammen en -borstels

Let op!
- Hoofdluizen springen niet van het ene hoofd over op het andere.
- Hoofdluizen komen vaker voor in schoon dan in vet en vies haar en eerder in lang dan in kort haar.

Behandeling van hoofdluis

Beschikbare behandelingen van hoofdluis:
(1) Kleding, beddengoed ontsmetten: d.m.v. wassen (minimaal 60 graden Celsius), 1 week in gesloten plastic zak wegbergen of minimaal 24 uur in diepvries bewaren
(2) Luizenkam (o.a. Nitcomb-M2- of Nissa-kam): gedurende 2 weken dagelijks kammen
(3) Medicijnen: o.a. bioalletrine/piperony-butoxide (Para-Speciaal®, Para-Spray®), malathion (Noury® Hoofdlotion, Prioderm®), permetrine (Loxazol®); medicijnen gebruiken in combinatie met elke dag kammen met een luizenkam.

Let op!
- Voor een succesvolle bestrijding van hoofdluis is een combinatie van behandelingen (1), (2) en (3) nodig!
- Controleer ook de andere familieleden op luizen.

Bronnen:
- Farmacotherapeutisch Kompas
- Geneesmiddel Nieuws, november 2004
- Merck Medisch Handboek
- NHG-folder " Hoofdluis/Schaamluis", januari 2000

Terug naar luizen