Zwangerschapsblog 13: Nesteldrang

Zwangerschapsblog 13: Nesteldrang

Het einde van de zwangerschap nadert gestaag. Inmiddels weet ik, tot grote opluchting, dat ik niet tot de zwangeren behoor die op dag 1 van hun verlof al bevallen. Ik verlof er lustig op los en doe vooral dingen uit de volgende categorieën: 1. dingen die ik normaal gezien ook zou willen doen, maar waaraan ik van mezelf nooit mocht toegeven. 2. dingen die ik normaal gezien nooit zou doen, maar waaraan ik nu ineens een niet te negeren en onbegrijpelijke behoefte heb.

De dingen van het eerste soort bestaan met name uit het afspeuren van internet, op zoek naar afgeprijsde en nog steeds veel te dure en ook nog eens overbodige zaken. Zo vond ik gebreide speenkettingen in de vorm van aandoenlijke huisdieren, inclusief een olifant (€29,95), katoenen dekentjes met grafische prints uit New York, vormgegeven door grote-bril dragende mannen met strakke broeken ($68), verzorgingstassen met hele onhandige korte draagriemen (€208) en babypakjes waarvan het volstrekt onduidelijk is hoe je de baby daarin wurmt, aangezien ze niet open te knopen of ritsen zijn (€22,95).

Na ernstige beraadslaging besloot ik dat we zo'n dekentje echt niet konden missen en dat het misschien wel zoonliefs lievelingsdekentje ging zijn. Ook besloot ik geen babykleertjes meer te kopen totdat ik weet hoe groot ons kind gaat zijn, hoe snel het gaat groeien en hoe streng de winter wordt. De aankoop van luiertassen en speenkettingen, maar ook die van boxkleden, badstandaarden en nog meer hydrofielluiers zijn, met inachtneming van mijn rekeningsaldo, uitgesteld tot de nood daar is.

De dingen van het tweede soort behoren tot de meer huishoudelijke categorie. Opmerkelijk daarbij is dat het overgaan tot huishoudelijk werk vaak al in de vroege uren gestalte krijgt. Lees: ik word tegenwoordig zo rond 5 uur 's ochtends wakker met een enorme poetsdrang, waarvan de klusjes vaak voortvloeien uit mijn laatstgedroomde droom.

Vanmorgen moest ik dringend de plintjes poetsen, inclusief die op plekken waar een baby nooit komt (de wc). Ook heb ik al ramen gezeemd, radiatoren schoongemaakt en het balkon geschrobt. Alle nieuw aangeschafte textiele voorwerpen zijn keurig gewassen en het overige spul is van alle petieterige prijsstickertjes en andere kleefsels ontdaan.

Eigenlijk heel welkom, die nesteldrang. Alleen vind ik het nogal tragisch dat ik steevast rond drieën al dan niet met laptop in bed eindig en de indruk wek dat ik niets anders doe dan kopen en slapen. Ik wacht met spanning op de dag dat iemand hier in huis het boenen van plintjes en het verwijderd zijn van prijsstickers eens gaat opmerken.

Het einde van de zwangerschap nadert gestaag. Inmiddels weet ik, tot grote opluchting, dat ik niet tot de zwangeren behoor die op dag 1 van hun verlof al bevallen. Ik verlof er lustig op los en doe vooral dingen uit de volgende categorieën: 1. dingen die ik normaal gezien ook zou willen doen, maar waaraan ik van mezelf nooit mocht toegeven. 2. dingen die ik normaal gezien nooit zou doen, maar waaraan ik nu ineens een niet te negeren en onbegrijpelijke behoefte heb.

De dingen van het eerste soort bestaan met name uit het afspeuren van internet, op zoek naar afgeprijsde en nog steeds veel te dure en ook nog eens overbodige zaken. Zo vond ik gebreide speenkettingen in de vorm van aandoenlijke huisdieren, inclusief een olifant (€29,95), katoenen dekentjes met grafische prints uit New York, vormgegeven door grote-bril dragende mannen met strakke broeken ($68), verzorgingstassen met hele onhandige korte draagriemen (€208) en babypakjes waarvan het volstrekt onduidelijk is hoe je de baby daarin wurmt, aangezien ze niet open te knopen of ritsen zijn (€22,95).

Na ernstige beraadslaging besloot ik dat we zo'n dekentje echt niet konden missen en dat het misschien wel zoonliefs lievelingsdekentje ging zijn. Ook besloot ik geen babykleertjes meer te kopen totdat ik weet hoe groot ons kind gaat zijn, hoe snel het gaat groeien en hoe streng de winter wordt. De aankoop van luiertassen en speenkettingen, maar ook die van boxkleden, badstandaarden en nog meer hydrofielluiers zijn, met inachtneming van mijn rekeningsaldo, uitgesteld tot de nood daar is.

De dingen van het tweede soort behoren tot de meer huishoudelijke categorie. Opmerkelijk daarbij is dat het overgaan tot huishoudelijk werk vaak al in de vroege uren gestalte krijgt. Lees: ik word tegenwoordig zo rond 5 uur 's ochtends wakker met een enorme poetsdrang, waarvan de klusjes vaak voortvloeien uit mijn laatstgedroomde droom.

Vanmorgen moest ik dringend de plintjes poetsen, inclusief die op plekken waar een baby nooit komt (de wc). Ook heb ik al ramen gezeemd, radiatoren schoongemaakt en het balkon geschrobt. Alle nieuw aangeschafte textiele voorwerpen zijn keurig gewassen en het overige spul is van alle petieterige prijsstickertjes en andere kleefsels ontdaan.

Eigenlijk heel welkom, die nesteldrang. Alleen vind ik het nogal tragisch dat ik steevast rond drieën al dan niet met laptop in bed eindig en de indruk wek dat ik niets anders doe dan kopen en slapen. Ik wacht met spanning op de dag dat iemand hier in huis het boenen van plintjes en het verwijderd zijn van prijsstickers eens gaat opmerken.