Zwangerschapsblog 2: Negenmaandenbeurs

Zwangerschapsblog 2: Negenmaandenbeurs

Het was een komen en gaan van zwangeren, bijna-zwangeren, net-niet-meer-zwangeren en mensen die nooit zwanger waren geweest én zouden worden, maar dat waren vaders en bijna-vaders. Al die zwangeren en niet-zwangeren hadden hetzelfde doel: het vergaren van de babygerelateerde uitzet. Want naast het gebruikelijke aanbod aan babykleertjes, kinderwagens, luiers, wipstoeltjes en maxi-cosi's, was er ook een ruime vertegenwoordiging van dames (natuurlijk dames) die zalfjes, olies, bruisbaden en andere huidherstellende wondermiddelen verkochten voor onze uitbuikende lichaamsdelen.

Ik kwam terug met een proefpakket van 6 uitwasbare luiers à 90 euro. Goed voor nauwelijks een halve dag aan verschoningen maar toch een goede investering, leek me. De voordelen (van een hele set dan wel): een besparing van zo'n 200 euro per jaar op luierkosten, je kindje een jaar eerder zindelijk (want uitwasbare luiers voelen minder droog aan, en dat is een reden om snel zindelijk te worden) en het milieu minder hard vervuild. Ook kocht ik olie voor mijn uitbuikende lichaamsdelen en de billen van de baby, en zalf met precies hetzelfde doel maar dan van een ander merk, stevig afgeprijsd en goed om eens uit te proberen, toch?

Zo dachten dus al die zwangeren en niet-zwangeren. Bijna was ik het doel van deze dag vergeten: het testen van kinderwagens. Ze waren er allemaal, van enorm hip naar net iets minder hip, en allemaal even wendbaar en handig in te klappen. Vooraf had ik alle kenmerken van kinderwagens uit mijn hoofd geleerd en bedacht welke ik het belangrijkst vond. Maar nu, staande op een testparcours temidden van honderden mede-zwangeren met de zoveelste kinderwagen aan mijn hand leken alle kinderwagens even degelijk en praktisch.

Nuttiger was dan ook het observeren van de andere beursgangers. Kinderwagens die waren volgestouwd met beursaanbiedingen, een eet- en drinkvoorraad voor de hele dag, winterjassen en een kind, én daaronder niet waren bezweken, leken me enorm praktisch. De exemplaren waarbij de voorraad beursaanbiedingen zó groot was geworden dat het kind vanuit de wagen in een zojuist aangeschafte draagdoek moest worden getild leken me te klein en wagens die met moeite konden manoeuvreren in de drukke paden van de beurs waren uiteraard te lomp. Ik was er bijna uit...

Het was een komen en gaan van zwangeren, bijna-zwangeren, net-niet-meer-zwangeren en mensen die nooit zwanger waren geweest én zouden worden, maar dat waren vaders en bijna-vaders. Al die zwangeren en niet-zwangeren hadden hetzelfde doel: het vergaren van de babygerelateerde uitzet. Want naast het gebruikelijke aanbod aan babykleertjes, kinderwagens, luiers, wipstoeltjes en maxi-cosi's, was er ook een ruime vertegenwoordiging van dames (natuurlijk dames) die zalfjes, olies, bruisbaden en andere huidherstellende wondermiddelen verkochten voor onze uitbuikende lichaamsdelen.

Ik kwam terug met een proefpakket van 6 uitwasbare luiers à 90 euro. Goed voor nauwelijks een halve dag aan verschoningen maar toch een goede investering, leek me. De voordelen (van een hele set dan wel): een besparing van zo'n 200 euro per jaar op luierkosten, je kindje een jaar eerder zindelijk (want uitwasbare luiers voelen minder droog aan, en dat is een reden om snel zindelijk te worden) en het milieu minder hard vervuild. Ook kocht ik olie voor mijn uitbuikende lichaamsdelen en de billen van de baby, en zalf met precies hetzelfde doel maar dan van een ander merk, stevig afgeprijsd en goed om eens uit te proberen, toch?

Zo dachten dus al die zwangeren en niet-zwangeren. Bijna was ik het doel van deze dag vergeten: het testen van kinderwagens. Ze waren er allemaal, van enorm hip naar net iets minder hip, en allemaal even wendbaar en handig in te klappen. Vooraf had ik alle kenmerken van kinderwagens uit mijn hoofd geleerd en bedacht welke ik het belangrijkst vond. Maar nu, staande op een testparcours temidden van honderden mede-zwangeren met de zoveelste kinderwagen aan mijn hand leken alle kinderwagens even degelijk en praktisch.

Nuttiger was dan ook het observeren van de andere beursgangers. Kinderwagens die waren volgestouwd met beursaanbiedingen, een eet- en drinkvoorraad voor de hele dag, winterjassen en een kind, én daaronder niet waren bezweken, leken me enorm praktisch. De exemplaren waarbij de voorraad beursaanbiedingen zó groot was geworden dat het kind vanuit de wagen in een zojuist aangeschafte draagdoek moest worden getild leken me te klein en wagens die met moeite konden manoeuvreren in de drukke paden van de beurs waren uiteraard te lomp. Ik was er bijna uit...