vrijdag, 3 december 2021

'Al redden we maar één leven, dan hebben Sas en ik dat toch nog bereikt samen'

"Ik voel iets knappen in mijn hoofd, Piet. Het wordt warm." Piet zal die woorden nooit vergeten. Zijn vrouw Sas bukte in de keuken om iets te pakken en kreeg een hersenbloeding. Ze was pas 49 jaar. Vanaf dat moment stond hun leven op z’n kop. "Ik kreeg een heel andere vrouw terug." Twee jaar geleden is Sas overleden, na een tweede en derde bloeding. Reden voor Piet om na te laten aan de Hersenstichting. "Ik hoop dat ze met dat geld meer onderzoek kunnen doen. Zodat anderen niet hoeven mee te maken wat ons is overkomen."

Elk jaar worden zo'n 39.000 mensen getroffen door een beroerte. Bij zo'n 7.800 van hen is er sprake van een hersenbloeding:  er scheurt een een bloedvat waardoor er bloed in en rondom de hersenen kan stromen. Het bloed drukt een deel van het hersenweefsel weg. Dit raakt hierdoor beschadigd. Zwakke plekken in de wand van het bloedvat kunnen ontstaan door bijvoorbeeld een hoge bloeddruk en slagaderverkalking.  Maar een hersenbloeding kan ook het gevolg zijn van een ongeluk. Wat de oorzaak ook is: de gevolgen zijn vaak ernstig.

Gevolgen van een hersenbloeding

Een hersenbloeding kan leiden tot blijvend hersenletsel en lichamelijke gevolgen. Denk aan verlammingsverschijnselen (meestal aan één kant van het lichaam), problemen met het gezichtsvermogen of spraakstoornissen. Daarnaast zijn er onzichtbare gevolgen van een hersenbloeding. Die zijn minder bekend, maar hebben voor de betrokkenen minstens zoveel impact.  Denk aan concentratieproblemen, vergeetachtigheid, problemen met het taalgebruik en zware vermoeidheid. Ook stemmingswisselingen, depressiviteit en verandering in gedrag komen voor, zoals zelfoverschatting en snel geëmotioneerd of boos zijn. Piet: "Toen Sas na de eerste keer terugkwam uit het ziekenhuis, was ze veranderd. Ze reageerde anders, vergat van alles en was snel overprikkeld. Maar ik zei meteen: 'Hoe ons leven er ook uit gaat zien, we gaan samen verder.' Helaas waren veel dingen niet meer mogelijk. Dingen die we al die jaren samen deden. Erop uit met de motor. Even lekker uit eten. Of afspreken met vrienden. Het kon niet meer, ons leven speelde zich thuis af. "

 

Sterke band  

Piet vervolgt: "Doordat haar hersenletsel aan de buitenkant niet te zien was, wisten veel mensen niet hoe beperkt Sas was geworden. Dit wilde ze ook niet, al raakte ze hierdoor in een sociaal isolement. Op een dag viel er een hele lange stilte. Ze zei: 'Ik heb ook niks meer te vertellen, Piet. Dit is mijn leven.' Die kwam heel hard binnen. We hadden een heel sterke band samen. Sas was mijn schat, mijn maatje. En dan zie je opeens alles veranderen...  Na het overlijden van Sas ben ik gaan nadenken over onze nalatenschap. Ik wilde iets doen met wat we samen hebben opgebouwd en besloot om de Hersenstichting op te nemen in mijn testament.  Als ik kijk naar wat ons is overkomen, dan hoop ik dat met het geld dat we nalaten aan de Hersenstichting meer onderzoek gedaan kan worden naar - en de behandeling van – hersenbloedingen. Er moet meer bekend worden over de bloedingen die Sas kreeg. Al redden we er maar één leven mee, dan hebben Sas en ik dat toch nog samen bereikt."

Dankzij de steun van Piet kan de Hersenstichting straks nóg grotere stappen zetten op weg naar genezing van zoveel mogelijk hersenaandoeningen.  Zo gaat professor Wilco Peul van het LUMC en HMC met steun van de Hersenstichting onderzoeken of een bestaand medicijn tegen zwellingen (Cinryze) ook nuttig kan zijn voor patiënten met een hersenbloeding - zowel bij een spontane hersenbloeding als een hersenbloeding na trauma - en zo de kwaliteit van leven na een bloeding kan verhogen. Peul: "Wij gaan direct in de eerste acute fase na het ontstaan van het hersenletsel het bestaande middel Cinryze toedienen. We willen bekijken of dit middel voldoende effect heeft om de schade te beperken. Het middel remt heel gericht het ingrijpen van het immuunsysteem op de plaatsen waar een ontstekingsreactie plaatsvindt. Zo blijven hopelijk de zwelling en omliggende hersenschade beperkt."

 

 Meer informatie over nalaten aan de Hersenstichting vindt u op hersenstichting.nl/nalaten.

Voor persoonlijk advies kunt u vrijblijvend contact opnemen met Henriëtte Hindriks, Relatiemanager Nalatenschappen. Ze zal samen met u bekijken hoe u uw wensen kunt vastleggen. Henriëtte is te bereiken op: 070-302 47 40 of hhindriks@hersenstichting.nl

 

Dit artikel kwam tot stand in samenwerking met de Hersenstichting.

Bron(nen):