dinsdag, 22 oktober 2019

Boekrecensie: Openhartig

Het belang van orgaandonatie is voor veel van ons een ver-van-mijn-bed-show. En gelukkig maar. In Openhartig komt die wereld ineens ontzettend dichtbij. Patricia Vlasman vertelt in het boek over haar dagelijkse worstelingen als hartpatiënt.
Auteur:
Patricia Vlasman
Jaar van uitgave:
2012
Prijs:
€ 18,95
ISBN:
9 789 047 202 226
Aantal pagina's:
210

Patricia Vlasman heeft een progressieve, ongeneeslijke hartafwijking: hypertrofische cardiomyopathie. Haar hartspier is verdikt, waardoor deze moeilijk samen kan knijpen. Daarbij zorgt de dikke spier ervoor dat de hartkamers worden dichtgedrukt en dat bloed niet kan worden weggepompt. De hartkamers bevatten teveel vocht, de linker hartkamer is vergroot en Vlasman heeft last van ritmestoornissen. 

Zwangerschap

Patricia kreeg op haar dertiende de diagnose, met daarbij een waarschuwing van een cardioloog: “Begin nooit aan kinderen, een zwangerschap kan jouw hart niet aan.” Dus stortte ze zich op studie, werk en carière en haar relatie met Jaafar. Ondanks de anticonceptie raakt Patricia toch in verwachting, ze besluiten het kind te houden en in 2002 bevalt ze van een zoon. Ze overleeft de bevalling maar net, kort daarna krijgt ze ernstige hartritmestoornissen en wordt ze arbeidsongeschikt verklaard. 

In het boek wordt je meegenomen in het leven van Patricia. Haar zoon Anouar is inmiddels 8 jaar en ze probeert tussen controles en acute ziekenhuisopnames door een normale moeder te zijn. In verschillende flashbacks toont Patricia de worstelingen die zij als hartpatiënt heeft doorgemaakt. 

Hoop

Als de Nederlandse cardiologen niets meer voor haar kunnen doen, wijkt ze uit naar de Verenigde Staten voor een second opinion. Deze optie is niet goedkoop. Met veel doorzettingsvermogen en heel veel lieve mensen om haar heen, weet Patricia aan het geld te komen. Maar de behandeling die in de Verenigde Staten wordt geopperd, kan ook alleen maar tijd rekken. 

Openhartig is een boek vol hoop. Patricia beschrijft alle (hart)problemen waar ze tegenaan loopt, maar vertelt ook over de mooie momenten uit haar leven. De onvermijdelijke waarheden waar je als ongeneeslijke hartpatiënt mee te maken krijgt, komen binnen. Het boek leest als een trein en zet je aan het denken. 

Donor

Patricia eindigt haar nawoord met een oproep voor de politiek. Ze hoopt dat ze een wijziging van het donorregistratiesysteem in overweging willen nemen. Tegen de lezer zegt ze: “Teken het donorregister”. En geloof me: na het lezen van Openhartig weet je direct waarom. 

Patricia Vlasman (1971) studeerde rechten en politicologie. Ze werkte bij het Ministerie van Justitie en specialiseerde zich in jeugdstrafrecht. In 2006 moest zij als gevolg van een verslechterde hartconditie stoppen met haar carrière en sindsdien schrijft ze romans en korte verhalen.