Die eerste reactie van mij ging even fout.

Maar dan nu echt mijn antwoord op de vraag van Bruni:

Bruni zegt:
... U spreekt in een artikel over het feit dat te hoge kaliumconcentraties in het bloed vermoeidheid, concentratiestoornissen en spierkrampen veroorzaken. Is dat altijd zo of enkel bij Menièrepatiënten? Heeft u hierover meer gegevens?

Nee hoor niet in het bloed. Eigenlijk het bloedserum. Bij Ménière patiënten zijn ook daarin de kalium concentraties normaal.

Het heeft er alle schijn van dat het juist gaat om een te hoge kaliumconcentratie in de spiercellen en zenuwcellen en bij Ménière patiënten en sommige plotsdoof patiënten in de enige lichaamsvloeistof die rijk behoort te zijn aan kalium, de endolymfe in een gedeelte van het slakkenhuis.

De door mij genoemde artikelen zijn te vinden op:

http://www.een-andere-kijk-op-horen.nl/index.html

zie daar onder ‘kaliumdieet’

waar het om Ménière gaat.

Maar ook het andere artikel te vinden op:

http://www.een-andere-kijk-op-horen.nl/actueel/index.html

Onder de titel:

Kalium in de voeding levensnoodzakelijk maar toch zenuwslopend?

waar het om meer algemene neurologisch gerelateerde kwalen gaat.

Ik heb daarbij de stellige indruk gekregen dat het zenuwstelsel door een te hoge intracellulaire kaliumconcentratie sterker gaat reageren. En dat daaruit dan veel optredende symptomen van diverse kwalen voortkomen.

Verantwoorde vermindering van de dagelijkse kalium inname [dus niet lager gaan dan de ADH waarde van 1600 - 2000 mg/dag] levert dan doorgaans aanmerkelijke vermindering van de symptomen op voor veel van die neurologisch gerelateerde kwalen.

Je kunt eigenlijk niet spreken van een echt dieet.
Het enige wat je doet is ervoor zorgen dat je niet meer dan noodzakelijk aan kalium binnenkrijgt.

Ik had een andere vraag aan Willem Chr. Heerens maar heb geen idee hoe ik dat moet aanpakken... U spreekt in een artikel over het feit dat te hoge kaliumconcentraties in het bloed vermoeidheid, concentratiestoornissen en spierkrampen veroorzaken. Is dat altijd zo of enkel bij Menièrepatiënten? Heeft u hierover meer gegevens?

Ik had een andere vraag aan Willem Chr. Heerens maar heb geen idee hoe ik dat moet aanpakken... U spreekt in een artikel over het feit dat te hoge kaliumconcentraties in het bloed vermoeidheid, concentratiestoornissen en spierkrampen veroorzaken. Is dat altijd zo of enkel bij Menièrepatiënten? Heeft u hierover meer gegevens?

Commentaar Willem Chr. Heerens


Dat deze variant van het Atkins dieet significante vermindering van epilepsie aanvallen bij ernstige epilepsie patiënten verwondert mij niets.

Het genoemde Atkins dieet, wat bestaat uit heel weinig koolhydraten, dus groenten eten en heel veel vet en weinig eiwit als vervangers, kenmerkt zich door het feit dat dit dieet buitengewoon kaliumarm is.

Dat kun je zo te weten komen via de Nederlandse Voedingsmiddelentabel van het Voedingscentrum. Eiwit in plaats van vlees reduceert de bijdrage aan kalium al met ruwweg de helft (140 mg kalium/100 gram eiwit tegen 300-400 mg kalium/100 gram vlees), terwijl de vetten ten opzichte van koolhydraten uit groenten de kroon spannen ( 0 mg kalium/100 gram vet/olijfolie tegen 400-800 mg/100 gram groenten).

Hoe ik dat weet?

Omdat ik er door eigen onderzoek in september 2001 achter ben gekomen dat bij de ziekte van Ménière (vroeger vaak verward met epilepsie), waar ik al sinds 1985 last van heb, het beperken van de dagelijkse inname aan kalium tot de minimum ADH waarde (Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid) het optreden van Ménière aanvallen en andere Ménière symptomen bij mijzelf zeer aanzienlijk verminderde.

Dat heeft indertijd geleid tot een publicatie van mij op Internet:

http://www.een-andere-kijk-op-horen.nl/index.html

zie daar onder ‘kaliumdieet’

Een groeiend aantal Ménière patiënten, waaronder inmiddels zelfs een KNO-arts die door deze kwaal zijn praktijk heeft moeten opgeven, hebben daar eveneens zeer veel baat bij.

Maar doordat bij mijzelf en bij veel van die Ménière patiënten ook symptomen van eveneens bij hen en mij optredende neurologisch gerelateerde kwalen aanzienlijk verminderden, ben ik op onderzoek uitgegaan naar diëten welke effectief vermindering van de symptomen van deze aandoeningen bewerkstelligden.

En wat blijkt?

De meeste diëten, ook dus het Atkins dieet lijkende op het ketonendieet voor epilepsie patiënten, berusten op proberen wat wel en niet bijdraagt tot een vermindering van klachten zonder het waarom ervan te doorgronden.

Maar als je gaat opzoeken wat de te vermijden voedingsmiddelen gemeen hebben, dan kom je erop uit dat het overgrote deel van die voedingsmiddelen tot de rijke of zeer rijke kaliumbronnen behoren.

Ook dat heb ik in een publicatie op Internet gezet:

http://www.een-andere-kijk-op-horen.nl/actueel/index.html

Onder de titel:

Kalium in de voeding levensnoodzakelijk maar toch zenuwslopend?

Want:

Alles wijst er op dat kalium in de voeding levensnoodzakelijk is maar ook zenuwslopend kan werken wanneer de inname ervan de dagelijks aanbevolen hoeveelheid overschrijdt.

En dan hebben we het over een onvoorstelbaar groot aantal aandoeningen die daar baat bij kunnen hebben.


Willem Chr. Heerens