dinsdag, 15 oktober 2019

Net getest: The Miracle Morning van Hal Elrod

Elke ochtend om 5 uur opstaan

Misschien heb je al eens van de wereldwijde bestseller The Miracle Morning gehoord. Hal Elrod beschrijft in het boek dat je aan jezelf kunt werken door je ochtendroutine aan te passen. Volgens Elrod zal het je leven compleet gaan veranderen. Gezondheidsnet was benieuwd, dus redacteur Miriam probeerde het uit.

Hoe de Miracle Morning werkt

In het boek The Miracle Morning schrijft Hal Elrod over hoe we in alle drukte nog maar weinig tijd hebben om aan onszelf te werken. Als je de kans niet hebt om jezelf uit te dagen, zal je ook nooit beter worden. Hij bedacht de Miracle Morning. De Miracle Morning is een ochtendroutine, of eigenlijk: een verandering van je ochtendroutine. Door een uur eerder op te staan, maak je tijd vrij voor jezelf. Tijd die je in de middag waarschijnlijk niet zal hebben en die je in de avond liever besteedt aan bankhangen.

Wat je in dat uur gaat doen

Elrod verdeelt zes oefeningen over zijn Miracle Mornings, de Life S.A.V.E.R.S. Deze staan voor Silence, Affirmations, Visualisation, Exercise, Reading en Scribing, ofwel: stilte, affirmaties (korte, motiverende en positieve zinnetjes die je tegen jezelf zegt), visualiseren, bewegen, lezen en schrijven. De volgorde mag je zelf bepalen, de lengte van de oefeningen ook. Volgens Elrod ga je met deze oefeningen zin krijgen om elke ochtend eerder op te staan, alsof het de ochtend van je verjaardag of kerst is. Dat moet geweldig zijn. Tijd voor de test!

Dag 1

Normaal gesproken gaat mijn wekker om zes uur ’s ochtends, dus vanzelfsprekend zette ik ‘m nu om vijf uur. De mensen uit mijn omgeving lachten me uit, maar ik was er heilig van overtuigd dat ik dit kon. Elrod, die zichzelf ook wel ‘yo pal Hal’ noemt, vertelt in zijn boek dat we wakker worden met dezelfde gedachten als waarmee we zijn gaan slapen. Als jij je wekker zet en in slaap valt, denkend: HELP, ik ga maar zes uur slaap krijgen, dan word je volgens hem ook vermoeid wakker. Ik geloof daar wel in, dus ik vertelde mezelf de eerste nacht dat ik ‘maar liefst vijf en een half uur slaap zou krijgen’ en dat ik daar ‘ontzettend dankbaar voor moest zijn.’ Geloof het of niet: ik werd compleet uitgerust wakker.

Ik begon mijn ochtend met een halve liter water. Een gewoonte die al jaren in mijn systeem zit. Vervolgens poetste ik, op aanraden van mijn pal Hal, mijn tanden om vervolgens neer te ploffen voor een korte meditatie van tien minuten. Opmerkelijk genoeg viel ik niet weer in slaap. Het was tijd voor mijn affirmaties. Die moest ik nog verzinnen, dus ik besloot deze op te schrijven - twee vliegen in een klap. Ik beschreef hoe ik goed genoeg ben, hoe ik goed ben in wat ik doe en dat ik er mag zijn. Voor de spiegel las ik ze hardop voor. Een keer vond ik wel genoeg, want het voelde nog wat onwennig. Om er nog meer uit te halen, probeerde ik mijn affirmaties ook te visualiseren. Ik nam een kijkje in de toekomst die ik voor ogen had en besloot dat ik dit elke dag zou gaan visualiseren. Ik las een bladzijde uit een boek waar ik eerder niet doorheen kwam omdat ik me niet kon concentreren. Dit lukte nu wel, omdat ik er eindelijk de tijd voor kon nemen. Ik wierp nog een blik op het lijstje met Life S.A.V.E.R.S.. Ik zou alleen nog moeten bewegen. Volgens Elrod is wat rekken en strekken genoeg, maar ik merkte dat ik genoeg energie had om een rondje door het park te rennen. Gemotiveerd trok ik mijn hardloopschoenen aan en vijf minuten later stond ik buiten. Ik wierp een blik op mijn horloge, het was 05:32. Om zes uur was ik klaar en kon de dag echt beginnen. Als dit elke ochtend zo zou gaan, dan zouden deze twee weken een makkie worden.

Dag 2 - 7

Dat viel vies tegen. Dag twee en drie gingen nog wel, maar op dag vier versliep ik me. Tip: zet je wekker aan de andere kant van de kamer. Al gauw merkte ik dat vijf uur toch wat te vroeg was voor mij. Ik hoefde inmiddels ook niet meer om zes uur op te staan, dus besloot ik mijn Miracle Morning naar half zes te verplaatsen. Dit bleek een goede zet te zijn. Overdag had ik geen last meer van vermoeidheid, wat ik in de eerste drie dagen wel ervoer. Nog steeds mediteerde ik en schreef, praatte en visualiseerde ik over hoe ik ben en hoe ik wil worden. Mijn boek las ik op dag zeven uit. Elke dag hardlopen werd me wat te veel. Op dag vijf heb ik het nog eens geprobeerd, maar verder deed ik het met de zonnegroet en wat buikspieroefeningen. Langzaam voelde ik mijn motivatie verdwijnen, maar ik moest en zou dit volhouden. Een gewoonte heeft langer dan een week nodig om aangeleerd te worden.

Dag 8 - 14

Ik heb de eerste week doorstaan en ik weet inmiddels wat wel en niet werkt. Vijf uur werkte dus niet, half zes wel. Die affirmaties wenden niet, dus bij dag acht besloot ik die te laten voor wat ze waren, sorry Hal. De rest ging eigenlijk nog verbazingwekkend goed, tot er avonden aanbraken dat ik niet om half elf, maar om half twee in bed lag. Dan is die half zes toch best zwaar - en een rondje hardlopen al helemaal. Het was dag negen en het was de eerste keer dat ik de Miracle Morning liet gaan. Daar voelde ik me zo schuldig over, dat ik ‘m alsnog heb gedaan toen ik wakker werd om half tien. De ochtenden daarna werden ook steeds later. Van half zeven op dag tien tot tien uur op dag dertien. De Miracle Mornings voelden nu als moeten en dat leek mij niet te bedoeling. Op dag veertien probeerde ik het nog één keer. Om vijf uur schrok ik wakker, sprong ik uit bed en drukte ik mijn wekker uit die op een kastje aan de andere kant van mijn kamer stond te schreeuwen. Ik mediteerde, schreef, visualiseerde, las en sprak mezelf nog een keer moed in. Ik liep een rondje van vier kilometer en beloonde mezelf met een lauwwarme douche. Ik hield er die dag een goed gevoel aan over. Het voelde alsof het mijn verjaardag was. Dit was wat Hal Elrod me had beloofd.

Een Miracle Morning voor iedereen?

Als het aan Elrod ligt, zou iedereen zijn Miracle Morning moeten proberen. Hij kent succesverhalen van scholieren, topsporters, werkende en werkloze mensen, huisvaders en huismoeders. Proberen kan geen kwaad, daar ben ik het met hem eens. Het lijstje met Life S.A.V.E.R.S. zou echter niet als verplichting aan moeten voelen. Ik zou zeggen: experimenteer wat met de tijden en oefeningen en kijk wat bij jou past. Misschien haal je er wat uit, misschien niet, maar dan heb je in ieder geval de kans om aan jezelf te werken met beide handen aangegrepen. Want dagelijks een uurtje voor jezelf nemen, dat zou iedereen goed doen.