woensdag, 21 augustus 2019

Een oogmeting: hoe gaat dat in zijn werk?

Marianne laat haar ogen meten

Door de dag heen wisselt Marianne voortdurend van bril. Dan weer iets lezen met haar leesbril, autorijden met haar gewone bril, er staat eigenlijk altijd wel een bril in haar haar. Niet handig vindt ze, dus ze wil kijken of een multifocale bril iets voor haar is. Maar wat houdt zo'n oogmeting nou in?

57 procent van de mensen draagt een bril. Vanaf 40 jaar hebben veel mensen een leesbril nodig en rond 55 jaar dragen vrijwel alle Nederlanders een bril of contactlenzen (CBS, 2003). Het is dan dus ook niet verwonderlijk dat Marianne (55 jaar) zowel een leesbril als een bril voor veraf draagt. Ze laat haar ogen meten bij een brillenwinkel om te zien of ze in aanmerking komt voor een multifocale bril.

Opticien John Mulder ontvangt haar in zijn winkel in Bussum. Na een gesprek met de wensen van Marianne kan de oogmeting beginnen. Eerst meet Mulder Marianne's oude brillen op. Daarna gaan we naar een aparte ruimte in de winkel waar de speciale 'oogmeetstoel' staat. De opticien plaatst het oogmeetapparaat (de phoroptor) voor Marianne's ogen. Hiermee meet hij in een aantal stappen haar ogen op.

Gezichtssterkte

Allereerst test Mulder haar rechteroog, het glas voor haar linkeroog wordt afgeschermd. Hierdoor kan ze alleen door haar rechteroog kijken. Er verschijnen letters op een display op de muur vóór haar die ze moet oplezen. Daarna volgt de oogmeting van het linkeroog.

Vervolgens bepaalt de opticien de gezichtssterkte in haar rechteroog. Hij plaatst steeds nieuwe glaasjes voor haar oog en vraagt of ze de letters beter of slechter kan lezen. Hierna doet hij hetzelfde met haar linkeroog. Als Mulder alles heeft opgemeten, krijgt ze een finaletest: een rood met groene dia waarin ze twee figuurtjes evengoed moet kunnen zien. Dit klopt, dus de metingen zijn goed.

Oogdruk

Ook moet bekeken worden of Marianne's ogen wel gezond zijn. Hiervoor kijkt de opticien met een spleetlamp in haar ogen, dit is een microscoop die speciaal is gebouwd voor het onderzoeken van het oog. Alles ziet er prima uit.

Ook haar oogdruk wordt gemeten, dit apparaat blaast een pufje lucht in haar oog. Dat doet geen pijn, maar Marianne kan er niets aan doen dat ze er wel telkens een beetje van schrikt. Haar oogdruk blijkt aan de hoge kant, dus wordt haar aangeraden om een oogarts te bezoeken om dit verder te laten onderzoeken.

Leesbril

Nu is de meting voor veraf zien klaar. Maar Marianne heeft ook een leesbril. Dus test Mulder ook nog hoe het met haar leesvaardigheid is gesteld wanneer hij verschillende glaasjes voor haar ogen gebruikt. Hiervoor krijgt ze een pasbril op. Dit is een beetje een raar uitziende bril waarin de opticien de juiste glaasjes kan schuiven. Ze kan nu naar buiten kijken en een beetje uitproberen hoe haar bril bevalt. Vervolgens houdt de opticien haar verschillende sterktes voor om te zien wanneer ze beter kan lezen.

Al met al duurde de meting zo'n twintig minuten. Dat lijkt lang, maar het is heel belangrijk dat zo'n meting goed gebeurt. Je moet immers de hele dag door de nieuwe bril kijken. De nieuwe multifocale bril is besteld, dus binnenkort kan Marianne de hele dag door scherp zien, zonder van bril te wisselen!