zaterdag, 23 januari 2021

Geneesmiddelen bij diabetes type 2

Als gezond leven alleen niet werkt

Bij patiënten met diabetes type 2 probeert een arts over het algemeen het bloedsuikergehalte eerst met leefstijlaanpassingen onder controle te krijgen. Maar alleen een gezonde leefstijl is niet altijd voldoende. Gelukkig bieden geneesmiddelen dan uitkomst.

Metformine is vaak de eerste keuze van de arts. Het maakt de lichaamscellen gevoeliger voor insuline en zorgt ervoor dat de lever minder bloedsuiker aanmaakt. Bovendien heeft het een positieve invloed op de bloedvaten en is het gunstig voor mensen met overgewicht omdat je er, in tegenstelling tot sommige andere diabetesmedicijnen, niet van aankomt. De meest voorkomende bijwerkingen zijn misselijkheid en darmklachten, zoals diarree.

Insuline-afgifte bevorderen
Helpt metformine op den duur onvoldoende, dan kan de arts daarnaast andere medicijnen voorschrijven,zoals sulfonylureumderivaten (SU-preparaten), zoals glimepiride, tolbutamide, gliclazide en glipizide. Dat zijn middelen die ervoor zorgen dat de alvleesklier meer insuline afgeeft. Hierdoor haalt het lichaam meer glucose uit het bloed en daalt de bloedsuikerspiegel. De belangrijkste bijwerkingen van deze geneesmiddelen zijn een te lage bloedsuikerspiegel (hypo) en gewichtstoename.

Cellen gevoeliger maken
Thiazolidinedionen, zoals pioglitazon, werken weer anders. Dit middel maakt de cellen gevoeliger voor insuline, zodat de bloedsuikers beter kunnen worden opgenomen. Het middel is minder geschikt voor mensen met lever- of hartproblemen. De belangrijkste bijwerkingen zijn oedeem (vocht vasthouden), gewichtstoename en een verhoogd risico op botbreuken.

Cellen versterken
Dipeptylpeptidase-4 remmers als sitagliptine, vildagliptine, saxagliptine en linagliptine vormen een nieuwe groep diabetesmedicijnen. Ze versterken het eigen vermogen van het lichaam om het te hoge bloedsuikergehalte te verlagen. Ze werken alleen als het lichaam erom vraagt, bijvoorbeeld na het eten. Door dit mechanisme is de kans op bijwerkingen, zoals het krijgen van een hypo of gewichtstoename, laag. Maar er zijn wel andere bijwerkingen bekend, zoals hoofdpijn, duizeligheid en verstopping.

Glucagon like peptide type 1 analogen, zoals exenatide en liraglutide, zijn ook nieuw. Ze werken min of meer hetzelfde als DPP-4 remmers. De medicatie is effectief en heeft als bijkomend voordeel dat het tot gewichtsafname kan leiden. Maar er zijn ook nadelen: ze geven een hogere kans op darmklachten. Ook moeten deze medicijnen zelf worden ingespoten onder de huid, in tegenstelling tot de tabletten die je met water inneemt. Ook worden deze medicijnen niet in alle gevallen vergoed door de zorgverzekeraar. Als tabletten en leefstijlveranderingen uiteindelijk onvoldoende helpen, kan het nodig zijn om over te stappen op insuline-injecties.

Bron(nen):