dinsdag, 15 oktober 2019

Vliegen met coeliakie

Alles over een glutenvrije vlucht

Vlieg je naar je vakantieadres? Vliegen met coeliakie kan lastig zijn. Zo moet je van te voren aangeven dat je glutenvrij eet én heb je te maken met regels rondom extra bagage.

Of je nu een glutenvrij dagje uit wil of glutenvrij vakantie gaat vieren: alles is net iets lastiger wanneer je coeliakie hebt, of om andere redenen glutenvrij moet eten. Zo is vliegen met coeliakie absoluut goed te doen, maar je moet er wel van alles voor regelen.

Glutenvrij eten in het vliegtuig

Bij veel vliegmaatschappen zijn dieetmaaltijden beschikbaar aan boord. Hierbij geldt wel dat je dit van tevoren moet aangeven bij de vliegmaatschappij. Schakel je reisbureau in om specifieke dieetwensen te regelen met de vliegmaatschappij. Boek je via internet? Neem dan rechtstreeks contact op met de vliegmaatschappij of met de touroperator.

Als je van tevoren een glutenvrije maaltijd besteld, staat die in principe in het systeem. Maar er kan altijd iets mis gaan. Kom dus vroeg en vraag zodra je aan boord komt of de maaltijd er inderdaad is. Dan is er nog tijd om een vergeten maaltijd te bestellen bij Catering. Ben je eenmaal in de lucht en vraag je dan pas om je glutenvrije maaltijd, dan ben je echt te laat en kan het personeel niets meer voor je doen. De enige optie - als je zelf niets bij je hebt - is dan de bemanning vragen een combinatie van de diverse maaltijden te maken.

Jij eet eerder

Vaak worden de speciale maaltijden - glutenvrij, maar bijvoorbeeld ook de koosjere of halal maaltijden, allemaal vooraf geserveerd zodat er niemand vergeten kan worden. Dit betekent dus dat jij je eten eerder hebt dan de mensen met wie je samen vliegt. Houd hier rekening mee en ga niet klagen dat je niet gezellig met de andere passagiers eet; het vliegtuigpersoneel doet dit voor jouw (eet)veiligheid.

Als er geen glutenvrije maaltijd is

Hoewel er steeds meer vliegmaatschappijen zijn die rekening houden met een glutenvrij dieet, zijn glutenvrije maaltijden nog niet bij iedere luchtvaartmaatschappij beschikbaar. Informeer daarom ook vooraf hoeveel extra handbagage je mag meenemen (als coeliakiepatiënt mag dat) en stop wat extra eigen eten voor onderweg in je tas. Dat kan alleen met vast voedsel, want voor vloeistoffen gelden de normale regels. Als je je eigen eten meebrengt, wil het personeel het vaak best in de koelkast zetten en later voor je opwarmen. Dat doen ze met babyvoeding ook. Wat extra eten is ook handig als noodrantsoen voor wanneer je onverhoopt vertraging hebt.

Extra bagage in het vliegtuig

Als coeliakiepatiënt heb je niet alleen - soms - extra handbagage nodig vanwege je dieet, maar wil je misschien ook dieetvoeding meenemen voor op de plaats van bestemming. Als je dat van tevoren aanvraagt, mag je bij sommige luchtvaartmaatschappijen gelukkig ectra ruimbagage meenemen. De regels daarover verschillen per maatschappij. Bij de KLM mag je bijvoorbeeld maximaal 23 kilo extra ruimbagage meenemen en 12 kilo extra handbagage en bij Transavia 15 kilo. Informeer bij jouw luchtvaartmaatschappij welke bagagenormen zij hanteren voor iemand met coeliakie.

Medische verklaring

Niet alle maatschappijen vragen erom, maar de meeste wel: een medische verklaring wanneer je extra ruimbagage wilt inchecken. Sowieso is zo'n verklaring handig om mee te nemen, mocht de douane erom vragen. De Nederlandse Coeliakie Vereniging heeft zo'n verklaring (in het Engels) opgesteld. Die kun je meenemen naar je behandelend (huis)arts en vragen of hij of zij hem invult.

Mag de huisarts een medische verklaring afgeven?

Bij de NCV kwamen meerdere berichten binnen over (huis)artsen die menen die verklaring niet te mogen afgeven in verband met de privacywetgeving. Dat is een misverstand. De arts mag, met toestemming van de patiënt, feitelijke medische informatie geven. Zo mag hij verklaren dat bij een patiënt een bepaalde diagnose is gesteld waarvoor medicijnen of in het geval van coeliakie, speciale voeding nodig is.

Wat een (huis)arts niet mag is een verklaring geven waarin hij of zij een oordeel geeft over medische (on)geschiktheid, bijvoorbeeld of iemand in staat is om zijn of haar werk te doen.

 

 

Bron(nen):