GezondheidsNet.nl maakt gebruik van cookies o.a. om de site te analyseren en te verbeteren. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door hiernaast op akkoord te klikken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op deze site. Lees voor meer informatie ons Cookiebeleid.

Akkoord
zaterdag, 30 juli 2016

Schildklierziekte

De hormonen die in de schildklier worden geproduceerd regelen de energievoorziening van ons lichaam. Schildklierziekte is, vooral bij vrouwen, een veel voorkomende stoornis.

De schildklier is een van de klieren van het hormonenstelsel. De klier heeft de vorm van een vlinder en bevindt zich aan de voorkant van de hals. De klieren van het hormonenstelsel sturen door de chemische stoffen, hormonen, die ze afscheiden een groot aantal lichaamsfuncties aan. De hormonen worden afgescheiden in de bloedsomloop, waarin ze circuleren en de functies van bepaalde organen en orgaansystemen regelen.

De hormonen die in de schildklier worden geproduceerd regelen het gebruik van energie in lichaamscellen en de snelheid waarmee de stofwisseling plaatsvindt. Deze klier heeft ook invloed op de snelheid waarmee haar en botten groeien, het lichaamsgewicht, het temperatuurs- en energieniveau en het functioneren van het hart en de spijsvertering. Schildklierziekte is, vooral bij vrouwen, een veel voorkomende hormonenstoornis.

Hypothyreoïdie, dat wil zeggen een traag werkende schildklier, is een aandoening waardoor de schildklier te weinig hormonen aanmaakt, zodat het lichaam niet optimaal kan functioneren. Symptomen zijn bijvoorbeeld dunne, breekbare nagels en haren, gewichtstoename, vermoeidheid, trage hartslag, constipatie en kougevoeligheid.

Hyperthyreoïdie, dat wil zeggen een te snel werkende schildklier, is een aandoening waardoor de schildklier te veel hormonen aanmaakt. Symptomen zijn bijvoorbeeld haarverlies, gewichtsverlies, versnelde hartslag, nervositeit, veelvuldige stoelgang, transpireren en, bij vrouwen, onregelmatige menstruatie.

Een arts constateert een schildklieraandoening door de symptomen van een patiënt te beoordelen, de hals te bevoelen en te controleren of de schildklier veranderd is. Ook worden door middel van bloedonderzoek de gehaltes van de in het lichaam circulerende schildklierhormonen bepaald.